656 Vyfmannige Kruiden. 



IV. Het heeft een Hcefterachtige , regtopftaandej 

 Ajdeei,. g ten g ^ van twee G f drie £H cn hoog, met me- 

 HooxD nigvuldige Takken. De Bladen zyn groot, fpits 

 stus, Ey r ond , ruig , doch zagt op 't gevoel. Uit de 

 vi S e\ CnWy ' Oxels komen getropte Bloemfteeltjes voort , 

 ieder met éónc Bloem , die Pypachtig , doch 

 niettemin Klokvormig is , gelyk dezelve door 

 Tournefort zeer fraay is afgebeeld. Zy 

 heeft een vuil groene en bruin paarfche donkere 

 Kleur. DeBesfen, die in de Kelk aangroeijèn, 

 zyn typ wordende zwart en van grootte als 

 Druiven. Onder een dun Huidje bevatten zy 

 een Wynachtig Sap , dat laf zoet is , en daar 

 in menigvuldige kleine Zaadjes. 



De jtaliaanen gebruiken de Besfen van dit 

 Kruid om onkundigen te bedriegen : want ten 

 getale van vier of zes, meer of min naar de 

 Jaaren en gcfteldheid van denMenfch, ingeno- 

 men , maakcn zy hem uitzinnig en, om zo te 

 fpreeken, dol : in grooter veelheid doen zy hem 

 in een diepen Slaap vallen , en nog meer zyn 

 doodclyk. Behalve de oude Hiftoriën daarvan, 

 heeft men , nog voor weinige Jaaren , in Vrank- 

 ryk, de fchaddykc uitwerkingen daar van on- 

 dervonden (+). Niettemin worden 'er , in de Ge- 

 neeskunde , verfcheide goede hoedanigheden aan 

 toegefchreeven. Van derzclver Sap werdt een 

 Syroop gemaakt, die in kleine veelheid, door 

 Ges- 



f*; Zie de Uitgtzsgte reriantUBngen. VIII« DSSl» M» 



