— 37 — 



Desmar. in Mammalogid sua varietatem quamdam citat, quae 

 magnitudine erat distincta. 



Varietas in Miiseo beroliiveivsi hujusce est mensurae: 



Ab apice rostri usque ad caudae basin 0,15. 



Caudae 0,10. 



Auricularum 0,01. 



Ceterum conveniunt dictae species satis colore. 



In variis Coloniae partibus adsunt. Doct. sparmann memorat, 

 a se horum murium pumilionum magnam copiam esse visam in silvis 

 Sittihama.. 



Species M. COLONUS. 

 LlCHTENST., BRANTS, Muis. p. 124, 41. 



Specimen hujus animalis in Miiseo berolinensi exstat, et com- 

 memoratum est per brantsium, loco laudato. Definitio autem ab 

 hoc Yiro Doctissimo ibi prodita, videtur, quatenus istud animal 

 novimus, lacunam nullam reliquisse. Quam ob rem haud est_, 

 quod eam hoc loco non proferamus. 



Omnis pars supina est grisei coloris; abdomen versus rubro- 

 fusco induta, qui tamen in lateribus est dilutior: subtus autem 

 aliquatenus in album transit. Quod idem valet de pedibus atque 

 ore. 



Corpus est crassum graviusque. 



Cauda, corporis longitudinem exaequans, est fere penitus nuda; 

 annulata colore exalbido. 



Fertur ad plagas Orientales Coloniae prope Sinum Algoacum 

 {Algoa-BaaiJ) habitare. 



Quaedam ad ejus vitae rationem pertinentia indicare, in aliud 

 tempus differimus. 



