— 41 — 



Genus MERIONES. illig. 

 Nova Species Tab. I. Fig. 

 M. SCHLEGELII. 



Specimina complura memorabilis hujus animalis, in quo descri- 

 bendo nunc versabor^ Museum Regium hac in urbe^ indefesso na- 

 turae investigatori horstockio debet. 



Diu dubitabam atque ambigebam, utrum hocce animal generi 

 MURiuM an MERiONUM cssct acccnscndum: posterius tamen denique 

 aptius justiusque censui. Exhibet enim revera transitum, perquam 

 manifestum_, ab uno ad alterum genus. 



Accedit quidem ad merionum genus dentibus incisoribus^ sul- 

 catis; nec non majore latitudine molarium dentium; qui in la- 

 mellas magis transversas dividuntur. Golor tamen ex murino at- 

 que isabellino mixtus, genus intermedium prodit; uti statim ap- 

 paret. 



Quoad extremitates robustas, convenit hocce animalculum cum 

 MURiBus; quidquid tamen pedibus ratione gracilitatis ac teneri- 

 tatis deest, suppletur longitudine; qua major cum merionum ge- 

 nere cognatio ei fit. Adulta magnitudine non multo inferior est 

 MURE RATTO tiNN. Habitus parem indicat dexteritatem, tum cur- 

 rendi, tum saliendi. Figura quoque ac color nobis statim murium 

 geiius in mentem revocant. 



Uti in plerisque gliribus_, dentes incisores labiis tantum dimi- 

 diA ex parte teguntur, ac statim propter colorem luteo-brunneum 

 in conspectum cadunt. Nasus non ita multum, uti videtur,, pro- 

 ductus, glaber est, atque circulum nares conjungentem exhibet: 

 in circuitu autem haud secus ac labia pilis brevibus^ plerumque 

 erectis, cingitur^ qui directionem suam secundum organa^ quae 

 obvestiunt, mutant, atque infra mentum speciem quamdam annuli 

 efficiunt. Ad latera narium supra oris rictum^ exsurgunt mystaces, 

 e pilis firmis, in series dispositis, nigri ac subalbi coloris com- 

 positi. Prominent autem exterius forma eleganter inflexa in ma- 

 xillis; longitudine quidem sunt diversi, ita tamen, ut haec supe- 

 riora versus sensim imminuatur. 



6 



