— 54 — 



Videntur haec animalia per omnem Coloniam esse sparsa^ adeo 

 ut paucis tantum milliaribus a Metropoli absint. Interdiu ta- 

 men raro occurrunt; sed degunt tunc temporis in speluncis sub- 

 terraneis ; quas sibi effodiunt. 



Genus MANIS. LiNPf. 

 Nova Species. Conf. Tab. III, Fig. 1 et 2. (cran.) 

 M. TEMMINCKII. 



Nova species generis manis, quam Historiae Naturalis cultores 

 studio haud satis laudando Doct. horstokii debent^ absque dubio 

 memoratu dignissima, novum idque insigne ad horum animalium 

 rationem cognoscendam suppeditat incrementum. 



Unum modo specimen ad nos ex interioribus Goloniae partibus 

 pervenit; dum ex investigatione adeo sera aut hoc animal minime 

 esse frequens, aut valde procul a Metropoli degere, conjicere 

 liceat. 



At, quamquam dolendum est, ab incolis non nisi sceletum et 

 particulas quasdam squamarum singularum fuisse repertas, potest 

 tamen ex his partibus, plenissimo jure, nova species condi. 



Magnitudine et habitu proxime accedit ad manem brachyuram; 

 caput vero brevissimum, magnaeque squamae prima fronte diffe- 

 rentiam quamdam hic iiidicant. 



Gonstructio sceleti robustior, nec non cauda nodosa crassaque 

 omnem ansam tollit ejus cum mani macroura et cum mane java- 

 NiCA confundendae. 



Cranium, etiamsi modo obiter comparatum^ magnam discrepan- 

 liam docet : est enim semper proportione tertia parte brevius^ 

 quam ilhid reliquarum specierum. Provenit vero id^ uti luce cla- 

 rius patet, ex partibus anterioribus cranii. — Si autem magna 

 illa cranii latitudo, notatu dignissima, excipiatur, offerunt ossa 

 parietalia ac temporalia, revera hic nihil singulare. Ossa fron- 

 talia e contrario, media parte sunt valde conversa; sed posticC;, 

 ubi ultimum marginem orbitae efficiunt, eadem sunt latissima. 

 Margo anticuS;, qui cum narium ossibus jungitur, oblique extror- 



