^ 66 — 



Meridionalem Africae partem 1. 1., de hac specie accuratius edo- 

 cebat. 



Juba, fasciis nigricantibus albisque alternis distincta, tamen 

 multo longior ac copiosior, quam in duabus prioribus offendi- 

 tur. 



Fundus velleris albus^ caput, dorsum usque ad anticam femo- 

 rum partem fasciata sunt. Striae in anteriore parte capitis fre- 

 quentes^ angustae, colore sub-brunneo^ sensim sese conjungentes; 

 ita ut nasum badii coloris tandem efficiant. Fasciae transversae, 

 alternantes; quae in cervice per dorsum sese extendunt, nigrum 

 ac fuscum colorem exhibent. IUae prioris speciei sunt latiores; 

 quae posteriore loco significabantur, occupant interdum fere to- 

 tum intervallum, quod inter nigri coloris fascias sese ofiPert^ et 

 relinquunt modo angustum alborum pilorum marginem: sunt tamen 

 hi irregulares ac variis in locis obsoletiores ; imprimis in speciebus 

 minus adultis. 



Linea dorsalis angusta est, alboque marginata; posteriora versus 

 sese dilatans, tandem in caudam desinit: quae asinina albis ni- 

 grisque pilis ornatur. 



Extremitates venterque sunt, si lineam angustam brunneo-nigram 

 excipias; albi coloris. Magnitudo major esse videtur, quam illa 



ZEBRAE. 



BuRCHELL contendit, hoc animal in planis modo Coloniae cam- 

 pis reperiri: Zebram contra in regionibus montanis. Degit gre- 

 gatim, ac nunquam, uti videtur, cum duabus reliquis, quae ei 

 adeo affines sunt, speciebus sese conjungit. 



(1) Haec demum est causa, quare nostrae zejjrai: nomen equi MONTANr idem Itinerator tribuit: 

 credit quoque (quod affirmavit etiam gray 1. 1.), aliquam differentiara reperisse m forman- 

 dis ungulis. In zebra scilicet hae multo angustiores forenU . . ^v\i"', )X , A 



' ■ " " } wiuir.il 



