— 88 — 



Genus DAMALIS. 

 ACRONOTUS. 



Cormia in scxu utroque, jlexurd duplice plus minus distificla, 

 basi approximata, inferme anmdata, apice laevia et recurvata; 

 caput angustum longum; rhinarium parvum nullumve; sinus la- 

 crymales parvi; scopae nullae ; pori inguinales ; humeri eleva- 

 tio7^es ; m^opygium depressum ; cauda jloccosa usque ad ?nesocijnia 

 descendens ; mammae duae vel quatuor; cele?^itas haud insignis. 



Species D. CAAMA. 



Cuv. in Did. des Sc. Nat. II, p. 242. 



Caama, Idem, Menag. du Mus. Ed. in 8. I, p. 348. 



A. Bubalis, l,ichtenst. in Bed. Mag. VI, p. 163. 



A. Dorcas, thunb. in 3Iem. de VAcad. de Pelersb. III , p. 316. 



D. Caama, hamilt. smith in Griff. Anim. Kingd. V, 



877, 2. et IV, p. 388, c. Fig. 

 Harte-beest (Co/.), Kaama {^Hott.), Licama {Caff.). 



Propter affinitatem haec species diu cum a. bubalia, pall,, quae 

 in Africae Borealis desertis occurrit, erat confusa. Illustr. cuvier 

 tamen ab ea lianc disjunxit^ atque nobiscum revera^ uti speciem 

 distinctam communicavit. 



Caput longius est^ tamen gracilius^ quam in congenere suo; 

 cornua carinae supra ossa frontalia inserta sunt : ad basin 

 perquam approximata, ita ut quasi ex una radice videantur ex- 

 surgere^ atque a nonnullis etiam ita descripta fuerint. Valde ro- 

 busta^ nigra^ ad basin divergentia, directione parallela cum fronte; 

 mox tamen antrorsum: ad apicem vero, ubi laevia sunt^ retrorsum 

 curvantur; antice nodis quinque aut sex prominentibus instructa. 



Macula permagna ad basin coriiuum; stria lata eodem colore 

 procurrit e media fronte usque ad nares; altera a media parte 

 scapulae decurrit in marginem anteriorem antipedum; subtus, at- 

 que macula clunium ampla triangula, alba est: macula illa ad 

 basin ope alterius valde amplae^ scilicet nigrae, terminatur. 



Maxima pars corporis gaudet tamen colore pallide fulvo , vel 

 laete ochraceo; apex caudae niger est. 



