204 SAfSOT. 



subobovatâ, apice breviter acuminala, margine crenulato- 

 subundulata, breviter petiolata, petiolo subgracili submargi- 

 nato. Racemi florales subbreves, sœpe paniculatim aggregati. 

 Flores parvi, subsessiles, albi cum laminà luteà, in axi 

 approximati. Axis subrigidus, in siccô griseo-puberulus, tubo 

 brevissimo albido-sericea. Petala 6 membranacea, quorum 2 

 majora. Lamina convoluta, apice valde incrassato et dilatato 

 abunde fîlamentifera. Ovarium 4-loculare. Discus convexus, 

 radiatus; stylus 3 millim. Folia 8 cent, longa, 3 1/2 lata, 

 petiolo i/2 cent. — Maroni Melinon; Leprieur, 1838. Herb. 

 Mus. par. Folia lentis optica3 ope manifeste crenulata. 



Non mihi visa fuit spécifiée differre à specimine authen- 

 tico L. charlaceœ Berg, à Schomburgk collecto, calyce glabro 

 prsedito. 



L. idatimon Aubl., t. 289. — Spécimen siccum authentice 

 determinatum non vidi. E tabula et descriptione Aubletii 

 valde affinis L. cormgatœ , diversa tamen axi racemi tortuose 

 flexuoso, tuberculato, in vivo rubenti, flores minus numerosos 

 ferenti; floribus paululo majoribus; lamina llorali subpatenti 

 nec valde convolutâ; fructu 4-spermo; tubo in fructulœvi nec 

 lamellato. 



L. Zabucajo Aubl., t. 288. — Species mihi omnino incerta. 

 Spécimen nullum in herbariis vidi. Tabula imperfecta, des- 

 criptio è parte ad L. grandifloram accedere videtur, quoad 

 fructum praecipue, è parte ad speciem propriam prseditam 

 foliis oblongis angustioribus, flore minori, pallidiori ex albido 

 roseo, racemo breviori. Synonymia cum arbore brasilianà 

 Sapucaia verisimiliter errât, quanquam nomen indicum Zabu- 

 cajo eâdem radice ortum videatur. Aublet in arboribus diver- 

 sis ad species duas diversas forsan pertinentibus, flores et 

 fructus vidit. 



In descriptione flores dicuntur ampli, in tabula magnitudine 

 medià aut mediocri fiourantur. 

 Petala crassa, ex albido rosea, lamina rosea. Miers speci- 



