D E C A N D R I A. 9? 



daar was het een Heeftertje, met buigzaame ITT. 

 Takjes , ongevaar een Voet lang , op den Grond ^y"* 

 leggende, en Bladen als die van den Aardbefie- Hoofd* 

 Boom , doch naar 't end breeder of Spatelvormig 5 ST "*'^ 

 zynde niet getand. Het is door geheel Lap-*;*. ** nr 

 land en Sweeden zeer gemeen , groeijende op 

 de droogde dorre Zand velden , en aldaar Meel- 

 besfen genoemd wordende. Sommigen hebben 

 het aangezien voor een Soort van Vosfebes- 

 fen (Fïtis Idaa s ) daar het in geftalte weinig 

 van verfebilt *. De Bladen zyn wat langer of * zie 

 langwerpiger, zo de Heer H aller aan- bIadz ' * 9U 

 merkt , en de Bloemen komen by Trosjes uit 

 de Toppen der Takjes voort. Linn^eus 

 heeft bevonden , dat de Stengen van een tot 

 drie Voeten lang zyn , en , de jonge inzonder- 

 heid, rood van Schors: het Loof, altyd groen, 

 bettondt uit Eyronde Blaadjes, den rand omge- 

 boogen hebbende en byna Wollig: aan 't end 

 der Takken kwamen enkelde Trosjes voort , 

 van twee tot agt Bloemen , elk op haar eigen 

 Steeltje, met een Schubbetje onder ieder Bloem. 

 De Kelk was zeer klein , in vyven gedeeld, 

 flomp , ftandhoudende , paarfchachtig : de Bloem 

 Eyvormig , wit , met een vyftandigen, omge- 

 boogen , ftompen , Vleefchkleurigen , Mond : 

 't getal der Meeldraadjes tien , de Meelknopjes 

 tweeborftelig : het Vrugtbeginzel Eyvormig ; 

 de Styl langer dan de Meeldraadjes; de Stem- 

 pel ftomp ; de Vrugt een ronde gladde Befie 

 met een droog Vleefch. Of 



