132 Ttf AALFMANNIGE HEESTERS^ 



III. heeft, volgens den Heer Jacquin, een 

 Af ?x EL * vierbladigen Kelk en vier Bloemblaadjes ; 't welk 

 Hoofd- zeer tegen de Kenmerken aanloopt. Eerst hadt 

 stuk» Fabrtcius de tegenwoordige Tinus met duh> 

 xige nwr belde Bl9emen geheten , en de Bladen komen, 

 inderdaad , veel met die van den gewoonen 

 Laurier - Tinus overeen. Zyn Ed. vondt den 

 Kelk in negen of tien punten verdeeld: 't ge» 

 tal der Bloemblaadjes van tien tot vyftien, af- 

 vallende , fmal , ftomp en fcheppende : de 

 Meeldraadjes twaalf, dertien, twintig en meer, 

 wit , van langte als de Bloemblaadjes , met 

 witte Meelknopjes. Het Vrugtbeginzel ws > 

 groen, Klootrond , groot, den Kelk vervullen- 

 de, met een groenen, korten, dikken, ronden 

 Styl en een knobbeligen, breeden Stempel. Al- 

 le Jaaren bloeide dit Boompje , dat knoopige 

 kromme Takken hadt, in de Helmitadfcltë 

 Tuin, doch bragt geen Vrugten voort. 



Het is een Boom, zegt Linnje us, die de 

 Bladen gepaard, gefteeld, ftomp Eyrond, ef- 

 fen , fpitsachtig , getand , de Knoppen ruig 

 heeft , brengende gearmde ongebladerde Tui' 

 len voort , van witachtige zeer welriekend 

 Bloemen , naar die van den Lindeboom gely- 

 kende, wier Kelk agt of zestien Tandjes heeft. 

 De Bladen, zegt zyn Ed. thans, zyn geaderd, 

 Lederachtig, van agteren wyd getand. Hy bedt 

 geen Stoppeltjes. 



