134 TwAALfMANHlGE HEESTERS. 



III. ach tig groen zyn , met Bladen breedcr dan die 

 Afdeel. van Venkel , en omtrent als van de fmalblar 

 Hoofd- dige Napellus of het Monnikskappen - Kruid, 

 «tuk. taa y en Gommi^ , bitter en eenigszins byt» 

 de van Smaak, hebbende, aan de toppen der 

 Stengen cn Takken , witte Bloemen van vyf 

 Blaadjes , en vcele geele Draadjes in derzei» 

 ver midden ; waar op Zaadhuisje: 

 grooter en zagtgt dan die van dc Wyaruiti 

 driekantig, gevuld met zwartachtig roode, hor 

 kige, oneffenc Zaaden. 



De Reuk van dit geheeïe Gewas, zegt hy, 

 was zwair cn um die reden onaangenaam, 1 

 ons Nede rland gezaaid , bloeit het zelden t 

 is zeer vatbaar voor de Koude. Die van Ki 

 ftilie noemden de Zaadhuisjes, daar van, Kfc 

 ne bittere Augurkjes. Bellonius verhaalt 

 dat het op Zandige plaatfen by Alexandriei 

 Egypte groeit , en in verfchciderley gebruil 

 is by de Arabieren en Turken , doch 'm® 

 derheid uit hoofde van eene beïïcndige gewoon 

 te onder hun , om 's morgens zig alle Dagö 

 daar mede te berooken , waanende dus vtf 

 alle listen cn Iaagcn van den Duivel beveilig 

 te zyn : weshalve men aldaar ook , ra ^ 

 Winkels van Kruiden en Droger yën , d& 

 Plant of derzei ver Zaad te koop vond. D 

 ^ Zaad werdt, met Honig, Wyn, Saffraan,- 3 

 van Venkel en Hoenderen - Gal , gewreeve 00 

 opheldering van 't Gezigt , zo Diosco 

 des verhaalt. 



(») 



