ipS Twik ï ïgmaniïice Heesters. 



III. zo veel gewag niet van gemaakt , als van do 

 Avdwl. My rten en aI)c }ere geurige Kruiden ; doch het 

 Hoofd- blykt niettemin , dat zy onder de Israëlieten 

 stuk. ook in achting zyn geweest. De Turken ver. 

 vip" 1 ™*' beelden zig , dat alle Roozen in 't eerst wit 

 waren , en door het Zweet van Mahometh 

 rood geworden zyn : weshalve zy niet lydcn, 

 dat de Roozebladen op den Grond leggen. De 

 Fabel- Hiftor ie onder de Romeinen leidt zulks 

 van 't Bloed van zekere Godheid af. De Roo- 

 zen waren toegewyd aan de Godin der Min- 

 ne , die 'er van gegeven hadt aan Harpoen* 

 tes, om haare Gunften te bedekken y en bitf 

 van is het Spreekwoord aflomftig , dat men 

 nog heden gebruikt, wanneer men' iets geheim 

 wil houden; het blyy' onder de Roof, of ónia 

 faüLm' de Rm gtZegd * » Zo Jupitér een Koning 

 „ wilde over de Bloemen (lellen, zegt Achil- 

 „ les Tatius, zou de Roos zekerlyk dieftr 

 „ verkrygen; want zy is het Sieraad der Aar- 

 „ de, de Glorie der Planten, het Oog der 

 » BIoemen > enz." (*). Van een zagte Le- 

 gerftee en nangenaamen Slaap wordt gezegd, 

 dat men in de Roozen legt ; even als in éi 

 V n >e Ro/ " R °o^n te letvenj, oudtyds, een onbekommerd, 

 fienocglyk Leven betekende. Tevens is in dee- 

 ze Bloemen een Zinnebeeld opgeflooten van * 

 verganklykheid van ' s Werelds fchoon (f)i de ; 



wyl 



<*) Ro/a est frinceps Flcrum ft- „aximum Tert* B*» 

 TtT 7^ ' Panaeia Morboruvi ze n ruNiM.i 

 {,) &c tr&fit Gkria &*ndi. 



