GvllIELMI PlSONIS 



C a r. LII. 



T)e Tangaraca , ejufque facuhatibm. 



TJ Rafilie,nfes Tangnraca , Lufitani Erva do Rtito , appcllant cundem fruticem , idque non fine 

 -"-'ratione, quod facultatc fingulari deletcriapollcat, & homincs sque atque glircs inteti- 

 mat. Ejus tres reperiunturfpecies. 



Prior, qux maxime noxia efl:, florem producit, primo albicantem, mox aureo colore 



nitefcentem: folia autem lxte virentia, acumi- 

 nata , fefquidigitum circiter longa , & multis 

 nervis atquevenulis diftincta. 



Pofterior folia fert priori quidem T itigifict haud diflimi- 

 lia , fcd longiora & trifte viridia : Horem autem fature pur- 

 pureum & umbilicatum , cui fuccedit fruttus rubo filveftri 

 haud diflimilis. 



Licct autem foliis , floribus ac fruftibus differant utrx- 

 que hx planise , ligno tamen, natali folo, & proccritate con- 

 veniunt. Cxterum ubivisferein triviisobvix , qualitate vi- 

 rulenta'Arfcnico vix cedunt. Tanta fiquidem tum folio, 

 tum imprimisflori & fcmini potentia ineft, ut manducata, 

 confcftimhomineminterimanr, nifi quantocius pr#fentif- 

 fimo Antidoto obviam eatur. 



Nullum autem praiftantius alcxipharmacum , quodquc 

 efficacius noxam hanc expugnet , haftenus extat , quam 

 ipfx hujus plantx radix, qux contufa & ex vino aut alio 

 aliquo convcnienteliquorepropinata, xgrosfxpc in inte- 

 grum rcftituit. Ufque acfeo bcnigna mater Natura , faculta- 

 tem non minus falutarem , quam mortifcram cidem plan- 

 tx infudit. Sicutfufiusdiaumiutraftat.de Antidot. 



