50 



den dampkring ontstaat! Zie verder over den veenrook 

 J. T. Martinet, Katechismus der Natuur dl. IV, 



Dat evenwel dit branden voor de naburige bosschen 

 en andere eigendommen hoogst schadelijk worden kan, 

 zal wel niemand betwisten daarom was het oudtijds ook: 

 »die heydebrand stigt, verbeurd lijf en goed, ende soo 

 verre hij in sijn persoon mogt bekoomen werden, werd 

 met het vuur gestraft/' Bij plakkaten van den 13 Mei 

 1720 en 17 October 1729 werd tot straf gesteld gees- 

 selen , brandmerk en vonnissement , en , bij herhaling 

 20 jaren gevangenis in een tuchthuis. 



Die schapen weidde of hoedde op afgebrande heidevelden 

 of op eenen afstand van 15 roeden er van daan , bin- 

 nen drie jaren nadat zij afgebrand waren, verbeurde 

 de helft van de schapen. Zie Groot. Geld. placaatboek 

 en ScHRASSERT , Cod. G. Z. op h. w. Heydebrand. 



Onder dagteekening van den 17 Julij 1856 deelde 

 de president van raden en rekenmeesteren der domei- 

 nen , daartoe gemagtigd door een besluit des konings van 

 den 6 te voren No. 67, mede, dat tegen het ontsteken 

 van vuren en het afbranden van heide in of in de na- 

 bijheid der domaniale gemeente en aan bijzondere per- 

 sonen toebehoorende bosschen , stiptelijk zal worden ge- 

 waakt en de straffen en boeten daarop staande gehand- 

 haafd en naargekomen ; dat het striktelijk verboden blijft 

 om eenige afbranding van heide te doen, zonder daar- 

 toe schriftelijk verlof van de eigenaren bekomen te heb- 

 ben , en dat aan medepligtige ontdekkers magtiging of 

 vrijstelling van straf, met geheimhouding van de namen 

 verleend zal worden. 



Den 20 October 1825 stelden de gedeputeerde Sta- 

 ten van Gelderland eene notificatie vast tot beteugeling 

 der willekeurige heidebranden, goedgekeurd bij besluit 

 des konings van den 5 November daarna. De daders 



