81 



het kwijnen geraakt , herstellen door deze begieting 

 ten eeneraale , en leverden later een welig tierend ge- 

 ^ was op. 



I Wanneer de zon in hoogte afneemt en het jonge 

 hout rijp begint te worden , dan ook moet het water 

 geven onder eiken vorm verminderd worden , hoewel 

 goed gewortelde exemplaren , ook te dezen opzigte eene 

 bestendige verzorging zullen blijven behoeven. Alska- 

 merbloem, is dus de heide voorzeker het minst aanbe- 

 , velenswaardig , naardien er geene plant is , die zoo spoe- 

 ] dig en zooveel lijdt dan de onderhavige , wanneer de 

 ^ vrije toevoer van lucht en licht te veel wordt afgesnedea 

 en vandaar, dat men de heideplanten nimmer langer dan 

 [ 24} uren in een woonvertrek plaatsen moet , en ook 

 zelfs het overbrengen daarin niet dikwerf moet herha- 

 , len 5 of het zal ten koste der planten plaats hebben. 

 ] De bloeitijd der heide is moeijelijk op te geven , want 

 j terwijl de eene soort in de lente, een ander in den zomer 

 bloeit, zoo worden er ook gevonden wier bloemen in 

 den herfst ontluiken, bloeijende wederom deze eens , een 

 ander tweemalen , gene zelf driemalen in het jaar. Zijn 

 de bloemen verwelkt, dan neme men de verdorde kelken 

 , weg , ten zij men van sommige soorten het zaad wil 

 ] winnen, dat alsdan natuurlijk, doch steeds ten koste der 

 , moederplanten rijpen moet, zijnde ook die tijd het meest 

 ( te verkiezen, om de planten te snoeijen en zoo noodig 

 te vormen. 



Velen beweren , dat de Kaapsche heideplanten tot ons 

 c overgebragt, van geenen langen levensduur zijn, doch 

 c dit is onjuist, wanneer men altans daarvan de mediter" 

 5 ranea , en vestita uitsluit , die trouwens ook nog 

 I wel den ouderdom van tien jaren kunnen bereiken. En 

 c wat ook zoude men er bij gewinnen, zoo zij langere ja- 

 j ren konden stand houden , daar toch wel niemand de- 



6 



