zelve als een boomgewas zal willen kweeken of de voor- 

 keur aan oude stronken, boven een welig plantsoen 

 geven. 



Even als alle andere planten , zijn ook deze aan ver-, 

 schillende kwalen en ziekten onderhevig en die juist 

 daarom des Ie gevaarlijker mogen geacht v/orden , omdat de 

 heideplanten zoo teeder en zoo moeijelijk te genezen zijn. 



Eene der veelvuldigst voorkomende kwalen is, het 

 geel worden, welke men aan twee oorzaken toeschrij- 

 ven mag en wel te veel vocht , waardoor de groei wordt 

 tegengewerkt, of een te schrale of te vette grond. 

 Verschillende middelen heeft men in het werk gesteld, 

 om de lijdende planten te herstellen, doch verre weg de 

 meeste met een slecht gev.olg en is het waar, dat de 

 overbrenging van vele zieke planten in eenen warmen 

 bak, een afdoend herstellingsmiddel is, bij de heide heeft 

 juist het tegendeel plaats, want zulks doende, sterven 

 zij. De beste wijze is, om bij de lijdende planten den 

 grond te onderzoeken en deze door betere te doen ver- 

 vangen wanneer hij niet meer aan het doel mogt be- 

 antwoorden , of de planten uit de potten te nemen , ze 

 in eenen kouden bak uit te planten, of in den vollen 

 grond , zoo deze uit heiaarde bestaat en in de schaduw. 



De soorten welke uit den vreemden worden aange- 

 voerd, gaan steeds het eerste verloren, als een gevolg 

 van de verandering van grond en lucht, of omdat zij 

 door de naauwe insluiting in kisten op reis hebben ge- 

 leden , behoevende dezulken niet zelden eenige maanden , 

 om zich te kunnen herstellen. 



Er zijn er die willen beweren , dat wanneer de plant 

 van boven nog groen is en toch kwijnt , men de zoo- 

 danige ter herstelling afsnijden moet, doch dit is onjuist, 

 want de heideplanten beginnen niet van boven te ver- 

 welken, het kwaad moet bij de wortel worden gezocht 



