EsPOSiTO — Adro}ionuca[ Treatise hy the Irish Monk Dicuil. 381 



semper codicis orthographiam secutus snm,^ quare con servanda putavi 

 pasca et pascha, decennovennalis et decennovenalis, ymnus, ciclus, 

 Aprelis, etc. 



In libro astronomico citantur modo a Dicuilo- Donatus, Pytha- 

 goras et " philosophi." Praeter Dicuilum complures fuerunt Hibernici, 

 (^ui de astronomia scripserunt, inter quos memorabo Columbanum, 

 Yirgilium Salisburgensem, Dungalum, Marianum Scottum.^ 



DICUILI 

 LIEER LE ASTPOj^OMIA 



Capitula primi libelli incipiimt. 



I. Quotus men sis sit ab Apreli. 



II. De contrariis regulis quae possunt non esse. 

 III. De contrariis regulis quae non possunt abesse. 



nil. Quotus sit dies mensis. 

 T. De contrariis regulis semper manentibus. 

 Ti. De crescenti numero et per semet multiplicato. 

 Yii. De duobus ciclis decennovenalibus. 

 VIII. De ludificis versibus. 

 vim. De jrmno per rythmum facto. 



Capitula secundi libelli. 

 I. Quantum dicunt philosophi spatium inter terram et caelum, et 



quanta intervalla inter errantia sidera septem. 

 It. Quotus mensis lunaris sit a pascali luna. 



III. De contrariis regulis. 



iin. Quotus mensis lunaris sit aliter exploratus. 



V. Quota sit aetas lunae. 



VI. Quota sit aetas lunae aliter explorata. 



VII. Ymnus per rythmum factus. 



VIII. Yersus docentes pascales regulas ac regulas initii quadragesimae. 



^ Vide Letronne, Recherches sur Dicuil, pp. i-ii. 



2 I, cap. viii, 5 ; ii, cap. i, 1, 4 ; it, cap. vi, 2, 3 ; cap. vii, 5, etc. 



^Yide Houzeau et Lancaster, Bibliograpbie de I'Astronomie, tome i", 1887-89, 

 pp. 502, 1-iOl, 144:8. De astronomica scientia aevi Carolini vide Cantor, Vor- 

 lesungen iiber Geschicbte der Mathematik, 1894, Band i, pp. 781-790 ; Sickel, 

 Sitzungsberiehte der Wiener Akademie, PhilosojA.-Histor. Klasse 1875, 38, p. 153 ; 

 Momnisen, Chronica Minora, 1892 sqq., passim ; Annals of Ulster, vol. iv, 1901, 

 pp. xiv-clxxxi. 



