EsPOSiTO — Astronomical Treatise by the Irish Monk Dicuii. 407 



Dumtaxat lunae pascalis lumina noctis. 

 Si medii fuerint ambo in parte unius anni, 

 Praedicta hand turbant recte communia iura. 

 Sed cum bissextus solus praecedere possit, 

 lam tantum saltum sectans ieiunia prima, 

 lus commune perit inter sollemnia bina. 

 Si prior adfuerit bissextus enim sine saltu, 

 Nil contra invenies inter sollemnia clara. 



Cap. X. 



1. Mensis quando diem octavum ter videris Orel, 

 Tunc bissextus erit, completis quattuor annis, 

 Quinque bis atque tribus ter factis, saltus habetur, 

 Postquam consumas septem ter lumina Martis, 

 Aut praecedentis sexta in quater luce Kovembris. 



Cap. XI. 



1 , Vigintique dies nonies bis quinque semelque 

 Annus cum quadrante tenet Solaris in orbe. 

 Annus enim lunae plus aut minus esse videtur, 

 Denis atque novem est plus sex et quinque minusque. 



Cap. XII. 



1. Ciclus habet lunae quinos ter et quater unum. 

 Ciclus habet solis senos quater et quater unum. 

 Sol et luna simul dumtaxat longius annos 

 lam triginta duos quingentos ordine complent. 

 Si saltus penitiis, si bissextusque periret, 

 Centenos quinos idem bis ciclus haberet, 

 Nam sol septem annos luna ac triginta teneret. 

 Si saltus fieret, si nec bissextus adesset, 

 Tres in ciclo anni centum triginta manerent. 

 Si bissextus item sine saltu stare valeret, 

 Octingentos atque decern quater esse pararet. 

 Si pariter faciant sol ciclum indictio luna, 

 Si mille et centum si quadraginta prehendens, 

 Per septem rursum quis multiplicaverit istic, 

 Inveniet numerum cicli per cuncta locandum. 



