EsposiTo — Astronomical Treatise by the Irish Monk Dicuil. 443 



Ex quibus si xxxviiii in xiii partes divisero, unaquaeque pars iii 

 punctos possidebit. In quinque punctis restantibus momenta 1 

 fiunt. A quibus xxxviiii momenta faciunt xiii partes, una- 

 quaeque pars tria momenta retinens. Undecim momenta remanentia 

 complent xvi ostenta atque dimidiam partem ostenti. Ex illis 

 xiii ostenta aequaliter in totidem partes dividenda, remanent tria 

 ostenta ac dimidia pars ostenti, hoc est duo momenta tertiaque pars 

 momenti. Quae si partita fuerunt in xiiii partes, unaquaeque pars 

 sextam momenti partem palam videtur habere. Si istae tum xiii 

 partes dividantur singulae omnino sextam partem momenti atque 

 tertiam partem decimam partem sextae partis momenti, hoc est 

 septuagesimam octavam partem momenti habebunt. Ita quidem tarda 

 luna semel transiens per signiferum circulum et rursus minus quam 

 tertiam partem primi signi in tertia decima parte praedictarum xvi 

 horarum atque viiii dierum, hoc est in xviique horis ac tribus punctis 

 totidemque momentis et uno ostento. At sexta momenti parte ast 

 septuagesima octava, ceu praedictum est, parte momenti sol tardans 

 tertiam decimam partem signorum horoscopi peragrat. 



4. Post haec, ut cognoscatur in quanta parte quarti decimi diei 

 post iam xiii dies completes intrat sol in signum tantum spatii, 

 quantum introit luna in die xxiiii horarum. Horas et punctos ac 

 momenta partesque momentorum praedictas inter xxvii dies et viii 

 horas, in quibus luna penitus zodiacum pertransit, partiri volo. Si 

 decim septemque praememoratae horae in dimidias partes dividantur, 

 xxxiiii erunt habentes singulae xx momenta. Ex quibus, si xxvil 

 diebus totidem partes iungantur, remanebunt vii partes, quae cxi 

 momenta habent. A quibus cxx momenta inter xx dies dividi debent, 

 id est vi momenta pertinentia ad unumquemque diem, remanserunt xx 

 momenta. Quibus si iii puncti augeantur, simul 1 momenta fiunt. 

 E quibus xiii momenta dividenda inter vii dies, unusquisquc dies 

 possidebit vi momenta; remanent viii momenta et unum ostentum. 

 Coniungi viii horis post xxvii dies remanentibus debent. Remanent 

 tria momenta, quae si dividantur intra xxvii dies, unusquisque dies 

 nonam partem momenti habebit. Remansit sexta pars momenti. Ilia 

 quidem si partiatur in partes novem, duae partes ipsarum nonam partem 

 tertiae partis momenti complebunt. Quae viii horis post xxvii dies 

 remanentibus iungi videlicet debent. Remanent novissime vii partes 

 nonae sextae partis momenti. Hoc est, postquam sexta momenti pars 

 in novem partes dividitur, septem ex illis remanent ac tertia decima 

 pars sextae partis momenti, id est septuagesima octava pars, ut prae- 

 dixi, momenti. Quas inter xxvii dies et viii horas partiri debemus. 



[40*] 



