14 J. E. ZETTKRSTKDT, MUSCI ET HEPATICvE FIXMAKKIyK. 



In Storvigsna2set forinarn iniiiiitain foliis multo brevioribus et subintegerriinis le- 

 «imus una ciiin forma norinali. 



17. Dicrauiiin lou!,'ifbliuiii l\. — Br. eur. tab. 72. — Schimp. Syn. p. 84. — Hartm. Fl. ed. 10, p. 108. 



Ad saxa pluribu.s locis, at soluininodo in vicinia inaris observatuni: Alten, ad i)e- 

 dem niontis Kongshavnsfjollet; Talviy, Jansntuset, in niontibu.s juxta Talvigfjord. 



18. Dicranum elougatuui Schwiegr. — Br. eur. tab. 70. — Schimp. Syn. p. 8G. — Hartm. Fl. ed. 10, p. 106. 



Ad saxa et terram ubique vulgäre, alte in alpes ascendens, non raro fruotilicans 

 et quani niaxime variabile — c. fr. 



19. Dicrauum teuuinerve nov. spec. Cespites sat densi, inferne fuscesceutes, supenie viridi-lutesceutes. Caules 



circa 2 poll. lougi, subsimplices 1. parce fasti^iato-ramosi, fibrillis paucis ])arum intertexti, densifolii. 

 Folia sicca appressa, madida paullisper patentia, brevia, e basi lanceolata seusim breviter subulata, 

 iutegerrima, cellulis alaribus subciuadratis perspicuis, ceteris gracillimis elongatis, nervö tenui apicem 

 versus evanesceiite. Capsula in pedicello subpollinari ceniua, ovata, sicca sulcata. Operculum palli- 

 dum, subulatum. Annulus angustus. Peristomii dentes rufo-sanguinei. 



Ad saxa et terram regionis alpina;: Alten, in uionte Store-Reipasfjell una cum 

 Jungermannia minuta — c. fr. 



Planta quoad habitum media inter Dicranuin elongatam et Dicranum Scliraderi. 

 Ab hoc facillime dignoscitiir habitu graciliore, foliis integerrimis haud undulatis, nervö 

 tenui. Ab illo diftert habitu robustiore, foliis latioribus, obtusioribus, sat brevibus, 

 nervö tenuiore. 



20. Dicranum fuscesceus Tum. — Schimp. Syn. p. S7. — Hartm. Fl. ed. 10, p. 106. — Dicranum congestum 



Br. eur. tab. 77. 



Ad saxa, terram et radiees arborum sat vulgäre, ubique in alpes ascendens, pas- 

 sim fructificans: Alten, Bosekop, Bosekopsberget, Kongshavn, Kongshavnsfjellet, Skaada- 

 vara, Store-lieipasfjell, Storvigsnaeset, Qua^nvigen; Kaafjord, Sakkabani, Kaafjordsfjellet ; 

 Talvig, -^ansnajset, in montibu.s juxta Talvigfjord, Storvandet, Xunskarfjellet, Wassbotten- 

 fjellet — c. fr. 



Planta valde variabilis multis foi-mis plus minus aberrantibus observatorem ludit. 

 Nonnuinqiiam formas invenimus, qua' a Dicrano elongato a^que variabili vix distingui 

 possint, (juamquam formaj typica? harum specierum et habitu et caracteribus facillime 

 dignoscuntur. Prof. Lindberg hac de re jam monuit in Musc. Spetsb. (Kongl. Vet. 

 Akad. Förhandl. årg. 23) p. 555 sub Dicrano scopario. 



21. Dicrauum spadiceum Zett. .Musc. Pyreu. (Kungl. Vet. Akad. Handl. Band 5, N:o 10) p. 20. 



Cespites sat densi, inferne brunnei, superne lutescen tes. Caules circa 2 poll. longi, 

 plus minus ramosi densifolii. Folia nitida, sicca et madida patentia, e basi lanceolata 

 longe subulata, integerrima 1. summo apice subserrulata, dense areolata, cellulis alaribus 

 subquadratis, ceteris elongatis, nervö in subulam excurrente. 



Ad saxa et terram legionis alpime: Talvig, in monte Wassbottenfjellet [)arcissime 

 legimus. 



Planta finmarkica cum planta pyrenaica perbene congruit. A Dicrano scopario 

 habitu subsimili satis differt foliis capillari-subulatis subintegerriinis et tela cellulo.sa 

 tenuiori; Dicranum scoparium prajbet folia conspicue serrata apice crassiore. A Dicrano 



