Priiiui.s, (jui aJiquid de Muscis Gotlandiye attulerit, est Wahlenberg, qui jain anno 1806*) 

 enunierationeni il)i inventoriini 64 Muscoruni et 9 Hepaticaruiu sive una 73 specierum 

 dedit. Hic parvus numerus ex inaona parte penderc liabeatur a conditione illius tem- 

 poris bryologia' specialis. Sic Wahlenberg oninia Oitltotrirha sub nomen OrtJiotrichi 

 Mviati conjungit, et (juanivis hoc genus in Gotlandia non sit numerosuni, nunc 12 spe- 

 oies ibi cognita' sunt. Maxinie insignes a Wahlen])erg inventae species sunt Funaria 

 calcarea et Anacalypfa lanceolata. Post Wahlenberg niulti botanici Gotlandiam adierunt 

 et iideni ad cognoscendos niuscos aliquid contulerunt. Ex quibus noniinatim dicantur 

 P. (\ Afzelius, (\ Hartnian, P, T. Cleve, Hj. Holmgren et S. O. Lindberg. Quorum 

 conjunetis studiis satis aecurate quidem cogniti sunt rariores musci Gotlandiae atque 

 loca, ubi potissinuim luusci crescunt, sed ex altera parte parvam operam in speciebus 

 vulgaribus insula' posuerunt. Neque Gotlandia adhuc tam plene perspecta est, ut non 

 complures, maxime ex vulgatioribus speciebus ScandinaviaB, ibi reperiri possint. At 

 spicilcgium rariorum specierum inde vix, credo, exspectari poterit. Ora maritima ut 

 ditior ita optime investigata et loca pnecipua, ubi Musci rariores Lnete vigent, omnia 

 hand procul a mari sita sunt. Pars magna Gotlandia' interioris de Muscis hand ex- 

 plorata est. 



Quum Gotlandia fere tota montibus calcareis constet, et in sola meridionalissima 

 ])arte saxa 1. strata arenacea inveniantur, nullae autem moles montium e gneisso et gra- 

 iiito constantium sunt, sed solum dispersi lapides sive saxa qua' erratica vocantur, ap- 

 paret omnes fere muscos, qui calcem fastidiunt sed saxa granitoidea amant, in Got- 

 landia deesse. Ut in Oelandia a-quali sic in (kitlandia omnino deest genus Andrecece 

 et ex genere Racomitrii, cujus tam mvilta^ species in peninsula Scandinavi;e reperiuntur, 

 in utraque insula dua?. sola3 species sunt, dico Racomitrkm heterofttichum et canescens. 

 Muscorum calcareorum autem numerus magnus est in Gotlandia, quae tam multos nion- 

 tes calcareos arduos atque saxa calcarea sterilia habet. E contrario musci paludosi 

 haud admodum multi sunt, quamvis ampla loca palustria in multis insula» partibus 

 inveniantur. Multa ex mag-nis locis ulicjinosis de Muscis non investioata sunt. Musci 

 terrestres haud multi sunt; maxima pars in solo calcareo viget ac nonnulli in arena 

 maritima. Paucissimi sunt Musci in arboribus crescentes. 



1) Kongl. Vetensk. Ak. Handl. 1806, Apr. Maj, Jun. p. 131—141. 



