427 



illi fortasse potissimum ad eclipses vernales, sicut Copernicus ad 

 aestivas et hybernas. Hinc illi in aestivis et hybernis, Copernicus in 

 vernalibus et autumnalihus errant. Erat Copernicus majoribus rébus 

 intentus, ordinandae Solis eccentricitati, definiendae quantitati anni. 95 

 Haec ut obtineret, impossibile fuit aliter de eclipsibus docere, nisi 

 simul novám in Lunám, et annuam inaequalitatem, [ut ego] intro- 

 duceret; quod cum ille abhorreret, ego facio. Fortasse id quoque ad 

 rem pertinet monere, si Ptolemaica Solis eccentricitas retineatur, consen- 

 suras hodie observationibus Eclipses Copernici. Quam enim ego Lunae 100 

 annuam inaequalitatem tribuo, id tantundem est, ac si Luna aequaliter 

 currente Solis eccentricitas augeretur. 



Praeterquam quod meam opinionem periclitaris, alterius etiam 

 mones, de novo quodam terrae motu introducendo. Id quidem et ego 

 jam dixi, quomodo fieri possit auctá simpliciter eccentricitate (qui non 105 

 esset quidem novus motus). Et Tycho aliam quoque suspicionem facit 

 in literis ad me scriptis: Affirmat namque, Solis — (secundum Coper- 

 nicum terrae) — orbitám interdum ampliari, interdum contrahi: quod 

 ut physice possit, orbes solidos caelis [sic] eliminat, me quidem, quam- 

 quam ob alia, non repugnante. Id ergo in ejus [observationibu] operibus, no 

 si Deus nobis faverit, videbimus. In globo stellato quoque, quem forte 

 habes, affirmat, se declinationem Zodiaci [quoque] aliquam et tardis- 

 simam quidem observare, ita ut non semper eaedem fixae maneant 

 in Zodiaco. Haec itidem ad terram Copernicus referret. Sicque satis 

 nobis suspicionum esset de novo terrae motu. Sed causám, eur Luna 115 

 potius horům in eclipsibus errorum rea sit, geminam habes in mea 

 appendice. Prkno namque eadem aberratio Lunae cernitur etiam cum 

 ad fixas aut planetas, non tantum cum ad Sólem et umbram refer- 

 f. 100. p. 154. tur. Deinde in [id.] magnas turbas conjiceretur tota 

 doctrina de aequinoctiis et anni quantitate, si eccentricitas muta-120 

 retur. lis ego turbis impar sum sedandis. Tychoni sat virium, is 

 igitur viderit: negat enim, hanc esse rationem aequinoctiorum, quam 

 Copernicus tradit. Mihi quoque, — ut jam ab eclipsibus divertar, 

 quando [korr. aus quanto] id absolutum negocium est, — de declinatione 

 eclipticae luberet aliquid novare, sed philosophice ex mea cosmographia, 125 



99 „Si Ptolemaei excentricitas seruaretur, congruerent Prutenicae." N. H. 



104 „Nouus motus terrae. 1°- Auctae excentricitatis." N. H. 



106 „2°- Orbitae © seu terrae immutatio." N. H. 



111 „Globus stellatus Tychonis. 3 ti0 Declinatio Zodiaci, seu stellarum in Zodiaco 



sitarum, ab uiá Solis. Tardissima." N. H. 



117 „Cur Lunae adseribat causám." N. H. 



124 „De declinatione eclipticae." N. H. 



