431 



usitatos. Haec quaestio tota digna est physicorum ingeniis. Ecce 

 hodie, cum distant planetae duo [id.] 89 gradibus, nihíl novi Jit in 

 meteoris. Cras, cum distant plenis 90°, sc. quadrante, subito oritur 230 

 tempestas. Quantula luci utriusque facta est accessio intra unum dieni, 

 et quomodo perendie illa minui statim rursum potest? Igitur non 

 stellae est is effectus sed stellarum, non lucis sed numeri 90°, hoc 

 est anguli per numerům 90°, rationalem et harmonicam totius circuli 

 partem, numerabilis Concurrit igitur ipsa terra suo situ ad hune 235 

 effectum, quae si alibi sita esset, in alio esset angulo. At quid situs 

 potest? Quid ratio potest, nisi rationem intelligat id quod operatur? 

 An hicem faciemus animatam? Hinc ergo malui ego terrae animam 

 tribuere, quae sit apta ad intelligendos hos [eff] aspectus, uti latiu S in 

 praefatione mea deprehendes. 4. Qua ratione facies caeli in puncto 240 

 nativitatis Jít character hominis. Operatur enim in hominem quamdiu 

 is vivit, non secus ac compedes illae injectae cucurbitis agricolarum 

 ingenio : quae cum cucurbitam non vegetent, tamen formant. Sic caelum, 

 etsi nec mores nec facta nec fortunám nec natos nec divitias nec 

 uxorem honiini det, omnia tamen homini obvenientia formát. Et illud 245 

 tamen interea, dum vivit homo, in infinitas a natalitiá formas abit, 

 nunquam manet; — perit itaque situs ille natalitius. — Qua ratione 

 igitur id operatur quod non est? Operatur enim, quatenus fuit hoc 

 modo situm, qui situs non manet. An igitur illius situs character 

 aliquis [id.] in corpus, in animam luci cognatam et huic rei idoneam 250 

 imprimitur? Et quomodo in fortunám, quae nihil est, imprimitur? 

 Haec — omnia — testatur [omnia] experientia, eaque hominum ne- 

 quaquam stultorum. Videas hominem, in cujus genesi non commode 

 siti sunt boni illi Jupiter et Venus, hoc est illi medii inter extremos, 

 uti supra dicebam ; talem igitur hominem videas, quamvis probum 255 

 et sa- f. 102. p. 158. pientem, invenustiori tamen et subtristi ut 

 plurimum fortuna uti. Talis mihi nota faemina est. Laudatur tota 

 urbe ob virtutem, pudorem, modestiam. Simplex tamen juxtá est et 

 erasso corpore. Haec ab ineunte aetate duriter habita a parentibus, 

 vix adolescens nupsit quadragenario praeter lubitum ; eo statim 260 

 mortuo nupsit alii ejusdem aetatis alacriori animo, sed qui neque vir 

 fuit, et totum quadriennium, quod in hoc vixit matrimonio, per morbos 

 exegit; tertio nupsit pauperi et contempto dives ipsa antea. Bona ejus 

 per injuriam passim detinentur. Ancillam nunquam nisi právaní habere 

 potest. In omnibus negociis impeditur et intricata est. Etiam parit 265 

 difíiculter. Caetera omnia sunt hujusmodi. Hic videas eundem animi, 

 corporis, fortunae characterem, sane caeli situi analogon: sic tamen, 



