433 



irrepant? Qualis et illa quaestio est de Magnete et infinitae aliae, 

 quae cum ad axiómata physica non quadrent, inter mira habentur, 

 et sufficere putatur, ut sciantur singula seorsim. At cum tam multa 

 sint, exoriare igitur aliquis, qui plura inter se conferas, rationesque 

 non unius rei solius, quod impossibile est, sed multorum talium con- 310 

 junctorum reddas. Quod [dut] dum [id.] et ego in mea statione 

 hactenus tento, duo mihi modi philosophici venerunt in mentem, alter 

 typi et archetypi, ut puto Platonicus, alter Geniorum ex S. Literis 

 accersitorum. Nam mundus est imago Dei corporea, animus est imago 

 Dei incorporea et tamen creata. Corpus est imago mundi, hinc hmqó- 315 

 xoG[iog, f. 103. p. 160. formae corporum [korr. aus corporis] [est ima], 

 animorum, fortunae diversitates šunt imagines diversitatum , quae 

 [korr. aus qui] sunt inter situs caelestes. — Sic ei, quod in ortu est, 

 respondet ortus hominis, quod in occasu, occasus hominis et inde 

 dependentia. Et quod in medio, id formát actiones hominis eaque, 320 

 quae stantem hominem sequuntur. Et quia occasus ad ortům respicit 

 relatione quadam contrariorum, ideo et hominis correlativa significantur 

 in septima sive occasu, ut uxor, emptor, medicus, servus etc. — Et 

 situs quidem caeli, quia in puncto consideratur, perpetuum quippiam 

 in hornině respondens habet, quod est is quem dixi character idem 325 

 animi, corporis et fortunae. At motus caeli, qui cum tempore conside- 

 ratur, est [imago] exemplum temporaneorum hominis, scilicet actionum, 

 ut [jam] post [id.] dicam. Sed quia tamen nescio adhuc, ubi asservetur 

 interea ovQavÍ6xog ille imaginarius, caelo post illud partus momentům 

 abeunte, ideo Genios adduxi. Corpus enim nimis crassuni est — huic 330 

 characteri suscipiendo, — animus vero, etsi luci cognatus, etsi non 

 minus mirabilia habet a Deo sibi commissa munia, [in] formationem 

 partium necessariarum et alia, — ■ sicque bene posset fieri subjectum 

 hujus characteris a caelo impressi; — tamen nescio, quo modo foris 

 extra hominem , quae fortunae sunt , [consi] tractare ad normám 335 

 a [caelo] charactere illo [2d.] praescriptam possit. Itaque placent 

 mihi tutelares illi Genii ex Bibliis desumpti, — qui hominibus 



320 „medio". So wahrscheinlich ; es ist hier eine willkiirliche Abkúrzung ge- 

 braucht: „mé". 



322 „correlativa"; „cor" ist nachtráglich darubergeschrieben. 



327 „est [imago] exemplum 11 . Kepler hatte zuerst „imago" geschrieben, mit 

 welchem Worte die Zeile begann. Er strich dieses aus und schrieb davor 

 auf den Rand „exemplum". Bei der Nachkorrektur des Briefes, welche 

 eine bedeutend schwárzere Tinte zeigt, strich er „exemplum" ebenfalls 

 durch und schrieb dasselbe Wort iiber „imago". 



329 „ovoccvÍMog", roth unterstrichén. 



Tř. : Matheinaticko-přírodovědecká. 28 



