446 



f. 110. p. 174. Ex literis Tyclionis Brahe Dani 



76o ad Maestlinum excerpta. 



Petit ab ipso observationes eclipsium ad exp 1 o ran dam meridia- 

 noruni distantiam. Inde de eclipsibns sic : 



Ad ultima duo luminarium deliquia, quae in Februario proxime 

 elapso contigernnt — anno 98. — te sedulo animadvertisse non 



765 dubito. Quare momenta et yúoei$ isthic aniniadversas indica. Lunae 

 eclipsis, quae 11. ejus mensis die contigit, hic — prope Hamburgům 

 — ubi polus elevatur 53°.35 1 / 2 / , principium habuit, quando superior 

 Lunae limbus attollebatur supra horizontem gradibus fere 24°, hinc 

 tempus provenit adhibito viso loco Lunae juxta nostram restitutio- 



77o nem, et refractionum impedimento sublato, hor. 4°. 14' post mediam 

 Anoctem antecedentem. Finis deliquii infra horizontem evenit. Visa 

 b autem est Luna tota fere offuscari minima ejus portiunculá ab umbra 

 Terrae liberá existente. Solis eclipsatio, quae 25. die accidit, hic, 

 cquantum inter recurrentes nubes animadvertere licuit, initium habuit 



775 hora 9°.52' ante merid., per armillas aequatorias 6 pedum in clia- 

 metro (nam instrumenta mea astronomica huc in Germaniam e Da- 

 nia, ut conscius sis, transtuli) temporis momenta denotando : medium 

 ejus, uti neque finem, ob crassiusculas et continuas nubes interve- 

 nientes conspicare non dabatur. Conveniunt haec tempora in utraque 



780 eclipsi satis praecise cum nostro redintegrato calculo ex 18 Lunaribus et 

 6 Solaribus [eclipsibus] prius subtiliter denotatis eclipsationibus de- 

 prompto, ut de aliis hinc inde saepenumero [sic] expressis luminarium 

 motionibus [nihil] huc etiam conducentibus nihil addam. Quantitas 

 corporis Solaris Lunae interventu offuscati debuit juxta mea ratiocinia 



785 esse digit. 10 3 / 4 in hoc horizonte, idque a superioři parte, cum cal- 

 dcuIus Coperniceus [sic] et phasin et momenta obscurationis aliter ex- 

 hibeat, uti et in Lunari eclipsi tam is quam Alphonsinus nimium cis 

 et ultra exorbitarunt. An deliquii Solaris magnitudinem nostris numeris 

 recte attigerimus, judicent illi, qui ejus medium sereniori aura usi 



790 conspexerunt. 



Id vero sciendum est, Lunám in noviluniis eclipticis non apparere 

 ea magnitudine, qua alias in pleniluniis, utut in eadem fuerit a Terra 

 remotione, sed quasi pro quinta parte eam certis de causis alibi 



76C „3 11. Febr. 98." N. H. 



m Diese Buchstaben sind von Kepler an den Rand gesetzt, weil sich darauf 

 seine Bemerkungen beziehen. — „bor. 4°. 14"' [sic]; ebenso noch mehr- 

 mals, z. B. 775: „hora 9°.52\" Herwart schreibt geradeso. 



773 „©. 25. Febr. 98." N, H. 



i 



