451 



sum. Etenim pagina D, fol. L epištolám quandam a me scriptam 

 publicavit; in qua cum summis a me laudibus evehatur, Tycho vero, 

 ejus adversarius, a me [eodem, ipse] quoque maximi fiat: sperasti 

 forsan, aequum me futurum esse judicem illius litis. Atqui celare 

 M. T. nequeo, praeoccupari me aífectu quodam in partem alteram. 940 

 Nam turpe quidem dietu, sed si modo vera fatemur, cum illam 

 epištolám ad Ursum seriberem, ante annos fere 4, qui ne nunc quidem 

 nuces [sic] omnino reliqui, et paulo ante libellum ejus, cui funda- 

 mentům astronomicum nomen dědit, legissem; accederent etiam 

 praedicationes illius, quem in calce epistolae nomino, M. D. Sigis- 945 

 mundi Wageni de famá hominis per Italiam et Germaniam, deque 

 ejus admirabili sollertia: nescio quo poětico abreptus spiritu epi- 

 štolám illam subito effutii (erat enim occasio mittendi praeceps), ca- 

 lamoque, ut etiamnum memini, ultra metas rationis et conscientiae 

 sum próvectus. Nam si nihil aliud, illud čerte nimium fuit, quod, 950 

 i 1 1 o praeceptore, id est libris ejus, hoc quantulum est 

 eruditionis aequisivisse me in mathematicis, ultro sum 

 professus. Aliqua notátu dignissima ex ejus libro hauseram, librum 

 praeterea nullum videram ab ipso editum ; et quod caput [est] 

 erat intenti mei, videbar in illo libello synopsin aliquam brevem re- 955 

 perisse cum Euclidis, tum Regiomontani de triangulis. Itaque ex illis 

 praeceptis sive figuris, quas omneš in unam dimidiae paginae faciem 

 transseripsi, postmodum corpora p. 355. Geometrica, uti postulabat 

 inventi mei ratio, neglecto Euclide computaveram. Hoc illud est, quod 

 inventionem meam illi acceptam fero. Fore enim ut epištola [id.] 960 

 ederetur, sperare nunquam potui. Nec prius editam scivi, quamvis 

 ter quaterve ad ipsum seripserim, quam, id mihi a Tychone expro- 

 brari, ex Maestlino rescissem : quod fuit superioři [Aprili] Februario 

 [id.], eo ipso tempore, quo et Tychonis autographum per decem 

 menses alieubi detentum accepi. Gratissimum ergo mihi fecisti, qui 965 

 libellum diu jam a me desideratum transmisisti. Nam e quid omnino 

 seripserim, meminisse non poteram, nec quae me causa ad laudes 

 tam immodicas potissimum impulisset (aliqua enim oceurrebant 

 úvvattia), incidebat. Quam autem grave mihi sit, quod mea illa 

 epištola Ursus quodammodo triumphet (eur enim luce dignamgfo 

 judicaverit , aliud nihil video ; nam pro materiá epistolae scit 

 extare libellum meum, et fatetur), quodque meá ridicule usurpatá, 

 maximi scilicet viri, authoritate ad [convicia] eriminationes [id.] suas 

 ornandas et approbandas abutitur [sic], et hoc pacto sciens volensque, 

 nec laesus a me summi viri mihi conciliat [sic] odium (quamvis non 975 



29* 



