452 



minor est Tychonis nie excusantis humanitas quam exprobrautis can- 

 dor), et quod nomen meurn intempestiva inventorum collatione invi- 

 diae doctorum, quicunque illi sint, objicere in hoc primo aditu famae 

 meae non veretur [sic] ; id, inquam, quam grave mihi sit, intelligis. 



98o Quare nec immunem rne esse a praejudiciis et affectu, juxta constat. 

 Sed tanien quia ipse me judicem hujns litis quodam- f. 194. \>. 356. 

 módo constituit, dum epistolae meae suffragio famam molitur: exis- 

 timo, jure mihi licere quod sentiam pronunciare. Sed quid multis. 

 Privátům erit hoc judicium, et utrarumque [korr. aus utras . . .] partium 



essadvocatum apud me agis. Agam igitur (ut juridice ineptiam) ex 

 compromisso. 



Varie autem considerari potest ejus scriptum. Primům itaque 

 modům ipsum accusandi et convicia sive regesta [korr. aus ingesta] sive 

 ultro illata M. Tuae consideranda relinquo. Nam si modům ab ipso 



990 transscensum in criminando dixero, idem mihi in laudando imputa- 

 bitur. Cumque saeva convicia metuant homines, adulationes contra 

 oderunt. Fortassis itaque pares in utrasque partes fecimus pro- 

 gressus : ut non habeat [korr. aus habetj jure quod alter alteri objiciat. 

 Quod litem attinet, uter alteri surripuerit hypotheses : existimo, 



995 id rectissime tum appariturum, si prodeant in lucem utriusque opera. 

 Ipsa enim sese veritas asseret et magnitudine sua obtrectationem 

 contrariam obruet. Videri tamen aliquid etiam inde potest. Fatetur 

 Ursus, se hypotheses Hlas suas non a seipso hober e, nisi quatenus ali- 

 quid differt a Tychone. Contendit vicissim Tycho, quas profiteatur hy- 



íooo potheses (qua parte discrepant a Copernicanis) , eas se suo mařte in- 

 venisse, nec aliquid simile uspiam vidisse. Contra Ursus, et suas et 

 Tychonis deductas esse ex Apollonii Pergaei jam pridem circa tempora 

 Christi publicatis hypoťhesibus. Hujus sui pronuncia- p. 367. ti causám 

 reddit, loca aliqua Copernici, in quibus partim ipsa hypoťhesis Ty- 



1005 chonis expresse ponatur ab ipso Copernico , partim vero Apollonlo 

 Pergaeo ascribatur. Atqui nihil minus iis locis Copernicus dicit, 

 quam hoc ipsum, quod vidt Ursus. Neque enim Tychonis hypo- 

 ťhesin exprimit (fallitur ex allusione Ursus), nec eam Apollonio Per- 

 gaeo ascribit. Cum ergo fateatur Ursus, 1. [í.d] se hausisse suam 



íoio hypothesin aliunde, 2. invenisse expressam in Copernico et attributam 



997 Die ganze Stelle „Fatetur Ursus 1 ' — „quaerendo comperimus." (Z. 1102) 

 ist in zwei grosse © 3) formige Klammern von schwarzer Tinte einge- 



schlossen. 



1004 Am R anc i e . d. 2; viell. = fol. 2. b [B?]? Ebenso Z. 936. 



1005 „De Apollonii Pergaei hypothesibus". N. H. 



