454 



In altero scheuiate : F est 



centrum mundi et motus Ter- 



rae H, quae annuo motu ad- 

 1050 huc aequaliter circumit. E 



est centrum corporis Solaris, 



quod circumit circa Gr cen- 

 trum in annis 3434. G est 



centrum epicycli, qui Sólem 

 1055 E fert , praestans apogaei 



[korr. aus apogaeorum] Solis 



[id.] progressum. Nam in 



annis 17108 secundum Co- 



pernicum et Prutenicas circa 

 1060 F p. 359. circumit sub fixis. 



Itaque movebitur quidem lo- Haec est mutati0j quam lib 3 cap 25 etiam 



CO SUO Sol — duobus moti- possibilem ponit et in dubio relinquit. 



bus — , sed tardissime, nec 



multum. Sunt enim circelli valde angusti ad comparationem ejus cir- 



io65 culi, in quo in utroque schemate Terra currit. At Ursus, seu inscitia 

 seu stultitia (qui haec neminem intellecturum speravit), putat, Coperni- 

 cum de tali motu Solis loqui, qui sit similis motui Terrae annuo Co- 

 pernicano, quique aliquid in parallaxibus & planetarum inferat. Nam 

 hi duo, Soli secundo loco concessi a CopernicOj in consideratione cae- 



1070 terorům plametarum negliguntur , sivé Terrae sive Soli attribuantur, 

 quamvis, postulante id [ld.] demonstratione, exiguum aliquid inferant, 

 quod videtur sentire in observationibus Tycho. Haec de primo loco 

 In reliquis locis ex Copernico allegatis, lib. 5. c. 8.; 35. adhuc 

 multo pejorem causám habet Ursus. Copernicus mentionem Apollonii 



1075 Pergaei ejusque lemmatii [sic] ex Ptolemaeo transtulit\ quod miror 

 [korr. aus mirum] non legisse Ursum in Ptolemaeo. Sententia Pergaei 

 toto fere genere alia est. Non enim versatur ille in consideratione 

 integri sytematis 5 planetarum, quorum centrum in corpore Solis sit, 

 ut Tycho, Ursus, Copernicus et antiqui; sed solum in eo, ut dicat, 



io8o qualem proportionem habere debeat epicyclus cujuslibet planetae 

 seorsim ad suum orbem proprium, et horům ad motum [korr. aus motus] 

 anomaliae [utr] commutationis et motum aequalem [K.] periodicum, 

 ut ex tali proportione sequatur planetae illius statio et regressio. 

 Sic etiam defectus ejus hypotheseos in eo fuit, quod Pergaeus opi- 



1085 natus est, quemlibet planetám una tantum inaequalitate variari, quae 

 a Ptolemaeo salvatur per epicyclum, nesciens, ipsum etiam ejpicycli 



