458 



1205 Incidit mihi et hoc, quod Ursus dicit, Copemicum Anstarchi 

 Samii hypotheses usurpasse. Id verum est, ut patet ex nota Maesťíini 

 ad Rheticum in libello meo fol. 116. ; quod nisi legisset Ursus, for- 

 tassis ex lectione Archiniedis non erat sciturus, cum sit occupatus 

 lectione historicorum. Et tamen dissimulat. Čerte Copernicus non 



1210 legerat. Sed et in isto errat Ursus, quod putat, p. 363. primům 

 Aristarchům ita docuisse. Imo vero et Aristoteles plus 50 annis 

 ante de hac Copernicaná hypothesi quid scivit, eamque Pyihagoricis 

 ascribit, et refutat ipsorum argumenta; sed ita refutat, ut facile 

 pateat, Aristoteli nec nientem Pythagoraeorum , nec astrononiiam 



1215 satis cognitam fuisse. Possumus autem haec ex Aristotele colligere : 

 1. Sólem ab ipsis positum esse in centrum mundi (Aristoteles to tívq 

 dicit, sed hac voce Sólem intellexerunt). 2. Terram circa Sólem 

 annuo motu circumire [korr. aus circumiisse]. 3. Lunám (quam in Aristotele 

 antichtona dici contendo) circa Terram volvi et eclipses causari [sic]. 



1220 4. Sphaerarum fixarum tantam esse distantiam, ut totus illeTerrae 

 orbis evanescat ad fixas collatus. 5. Retrogradationes planetarum videri 

 propter motum Terrae. Haec illos sensisse, quos refutat Aris- 

 toteles, ex ipso Aristotele manifestis verbis probatur. At est haec 

 eadem sententia, quae Aristarchi, quae Copernici. Ergo non est, ne 



1225 hac quidem in parte, bona Ursi relatio de hypothesibus. Ego, quod 

 conclusionis loco sit, antiquissimae doctrinae de mundo Jirmissimo as- 

 sensu adhaereo, quicquid Ursus de falsitate omnium, quae unquam 

 fuerunt, hypothesium contendat. Hactenus itaque de libello Ursi. 

 Plura non potui suspicari, te quaerere. Si tamen quid amplius est, 



1230 quod scire desideres de illo libello [3d.] 3 quodque explicare sciam, 

 promptům me exhibebo. 



De quaestionibus astrologicis quod mones, aperiri portám exemplo 

 meo infinitis aspectibus confingendis ; de eo mihi satis pro visum esse 

 videtur. Totam rem explicavi cap. 12. mei libelli, fol. 40. Illud qui- 



1235 dem verum est, antequam causám ego in hune modům reperi, valuit 

 haec apud me argumentatio : Si 5 aspectus operantur, infiniti opera- 

 buntur. Vana est igitur doctrina aspectuum. Nam Ptolemaeus causám 

 quidem dědit, eur homines hos potissimum elegerint, cae- 

 teros omiserint, at non probavit, náturám ipsam plures non ha- 



1240 bere. At non est naturae mensura hominis electio. Reinholdus in 

 commentariis in Purbachium ad musicam f. 198. p. 364. et ipse 

 provocat, quemadmotum [sic] et Cardanus in commento super Ptole- 

 maeum. Sed neuter satisfacit attento lectori, et fit per accidens, ut 

 aliqui aspectus aliquibus harmoniis recte accommodentur ; non tamen 



