472 



šunt 2g, fractio minor medietate fuit ab illis neglecta in hac indica- 

 tione. Et supra quidem, ad 3. Julii anni 94., produnt differentiam 2f , 

 summa graduum 31° circiter, Posteriores vero observationes et in 

 continenti habitae debent prioribus derogare. 



1725 p. 381. Denique ibidern, si Hondium sequor, errarunt in observa- 

 tione conjunctionis Lunae cum Jove circiter horám, quod in nautis 

 et eorum instrumentis non debemus rnirari. 



Quae supra dixi de parallaxi pliysica, coníirmantur ad 19. Febr. 

 Proditur altitudo Solis maxima graduum 3. Ex quo facile apparet, 



1730 aerem densatum antea diuturnitate noctis jam appropinquante Sole 

 quasi liquatum, extenuatum et rarefactum fuisse, ut non amplius 

 tantam efficere potuerit parallaxin quam antea. Nam crescere debuisset 

 Solis altitudo a 24. Januarii ad 19. Februarii per gradus circiter 

 octo. Crevit autem ad aspectum tantum per gradus 3°. Erat Sol in 



1735 0° 13' X. Deci. 11° 24'. Summa 14° 24'. Debebant esse tantum 14°. 

 Adhuc ergo justo altior est Sol per 24'. At die 24. Jan. per 5° fere 

 gradus altior justo fuerat. Adhuc ergo durat parallaxis pliysica, sed 

 minuitur vehementer. Disputant Batavi hic subtiliter de dimidio Solis 

 corpore addendo ad salvandam hanc differentiam. Quasi vero instru- 



1740 menta nautarum tantae sint subtilitatis, aut quasi ea esset ratio radii 

 Solaris, ut citra cognitionem optices discerni possit [K.] inter ejus 

 supremam et inferiorem partem. 



Illud ultimo non praeteribo, ut omneš meas annotationes de- 

 scribam, ad 23. Augusti fluctuare authoris íidem. Nam anno 96. věrno 



1745 tempore emi Stuccardiae Mercatoris mappam Septentrionis, in qua 

 reperi nomen promontorio positum (Confort) [sic]. Quomodo igitur 

 anno 97. mense Augusto demum id nomen obtinuit? Quamvis in 

 latino exempláři id non reperiam. Miror sane et hic et alibi discre- 

 pantiam exemplaris germanici a latino. 



1750 - — 2. De magnetis declinatione. — Transeo ad cognatam quaes- 

 tionem de magnetis declinatione. Utcumque Belgae crassá Minerva 

 observaverint eam, in ea me tamen opinione confirmant, non majorem 

 esse inter polos arcum quam 6J, idque contra Mercatorem. Confirmant 

 et speculationem meam, quam quotidie magis magisque amplector, 



1755 vim magnetis esse ex eo rerum genere, f. 207. p. 382. ex quo est 

 et gravitas partium terrenarum, sic ut sit huic illa subordinata. Gra- 

 vitas tuetur corpus, vis magnetica tuetur figurám et dispositionem 

 ejus. Magnes est pars terrae perfecta, retinens proprietatem origina- 

 liter partibus terrae tributam. Punctum, quorsum spectat magnes, fuit 



me „Confort" ist zweimal roth unterstrichen. 



