﻿AB A. COLLA 9 



CHENOPODIUM 



Linn. gen. ed. Schreb. n. 435. Spr.sjst.n. 1091. Lam. ili. i. t 8 1 . 

 (Peritanti, digyn. L. Cheuopodieae Bartl. eie. ut supr. de Atriplice). 



Nonnullas Chenopodii stirpes satis notas enumerat Berterus in 

 Mere. Chil. n. XIII. p. 602. se. murale, album , antlielmintlncum, 

 ambrosioideum et multifidum. At postquam insulam luan-Fernandez 

 perlustravi!, alteranti speciem invenit ibi loca petrosa et muros ve- 

 tustos incolentem , quam nobis communicavit sub nomine Ch. arri- 

 brosioidei cura dubitationis signo. Ad trutinam revocata, ac iteriim 

 iterumque comparata cum speciminibus Ch. ambrosìoidei quae pos- 

 sideo ex plantis americanis aliisque nunc in Europa intimò in Pe- 

 demontio spontaneis (a), plurimis notis differre mihi constili!, atque 

 pptimam distinctamque constituere stirpem, quam ex partium omnium 

 tenuitate tenuem appello. 



; 



mi. 



Ch. tenue. « Caule herbaceo erecto striato ramisque tenuissimis, 

 » foliis lineari-lanceolatis pinnatifidis dentatis integrisve tenuibus 

 » glabris, floribus axillaribus sessilibus 2-4-glomeratis ». Nob. Tab. L. 



Descriptio. 



Radix deest in specimine. Caulis herbaceus, erectiusculus, slriatus 

 striis albidis sulco viridi , 11 ti tota pianta glaberrimus , diam. vix 



(a) Ch. ambrosioides L. modo invenitur in Gallici circa Toulose et Nantes sec. DC. fl. 

 fr. n. 2263 , in Lusitania sec. R. et S. syst. VI. p. 261. In Sardinia ad muros Milis, Pauli- 

 tatino sec. Moris st. sard. II. p. 9; nec non in Pedemontio ad vias Mediolani et Vercellarum 

 cecus Biroli fl. acon. lp. . 86. 



Tom. xxxix. B 



