﻿IOANN. ANTONI! ARRI. 83 



lineainentis imam ex bis vocibus comprehendi posse arbilralus est: 

 j^Cj vel j-^ój vel j»a-*o; etenim certe ibidem legendum est j~^>j - 

 -7-8-9 nobis desperatae lectionis legit Fraehnìus cLoLla^Jj - 

 «XajLj - (^aX^oj - io - (jILL/jj - 11 - Uo^ - 12 - I05 - est ul- 

 tima dui^LcJ — Quas quidem voces ita cum Fraehnio declaramus : 

 Benedictio, et prosperitas , et laetitia, et beata sors, et lionor, et 

 auxilium, et status nulla ex parte laborans , et robur , et poten- 

 tia , et imperium, et laus , et perennitas possidenti hoc [speculimi 

 sunto ]. 



Fraehnius vidit in speculo Strahlenbergii leporem, vulpem, cer- 

 nali cum totidem canibus singulos singulis insectantibus. Animalium 

 forma tantisper in nostro obliterata de singulorum natura certam 

 sententiam afferre non permittit. Iam vero Reinaudius, vir doctis- 

 simus (1), bisce animantibus in orientalium venationes digitum 

 intendisse artificem rectissime monuit : frustra enim allegoriae quod- 

 darn genus in iis suspicaris , quae cum vocibus superpositis quam- 

 dam praeferant affinitatem. Constat porro orientales suis in vena- 

 tionibus animalia animalium ope persequi (2). 



Quoniam vero in medio centro speculi huius nostri nullus extet 

 ornatus., sed quoddam reperialur vesiigium quod ornatimi quemdam 

 inde decidisse suadet; ita haèe gènèratìnvdé speculorum cuficorum 

 forma animadvertisse iuvabit. Nimirum , haec quandoque specula 

 manubrio niuniebantur , ut facilius gestari potuisscnt ; aliquando 

 vero media in ipsorum area ornatus parumper elevatiis addebatur, 

 ut vel commodius e tabula specula pptuissent elevari , vel, ornatu 

 perforato, ope fili ad murimi suspendi. Argumentari au'tem fas est 

 liaud semper ih speculorum typo huius ornatus delineationem ex- 

 titisse , sed ex suo ingenio eum sibi effinxisse artificem , speculo 



(1) Description des monumcns musulroans du Cabinet de M. r le Due de Blacas. Paris , 

 1828. Tom. II. pag. 3g8. 



(2) D'Ohsson. Tableau general de l'Empire Othoinan. Tom. II. pag. ioj. 



