RARITEIT-KAMER. I Boek. 29 



In de groote Indifche Zee, tuflchcn Terpen en Mallabaar, ontmoet men dikwilsin 

 zee groote ftukken en velden, die ganfch bloedrood zyn, zoo hoog en levend van 

 koleur, dat men zoude meenen Carmozyn en Purper daar mede te konnen verwen; 

 als men hier van wat opfchept , bevind men het water vol kleene blaasjes, als of 

 het enkel qualletjes waren , doch allegaar met een flymerigheit aan malkander 

 hangende, die niet brand, en als men ze een weinig handelt , verfmelten ze t'eene- 

 maal in water : onze Zeelieden noemen dit de Roode Lappen. R mie £, 



Hier van verfchilt de roode koleur, die men op zekere tyden des Jaars aan 't?™' 

 water van 't Roode Meer gewaar word , waar van my een zekere Schipper heeft 

 verhaalt s dat als hy in 't Roode Meer voor de Stadt Mocha lag , de Zee ecrft 

 wit wierd als melk , daar na bruinrood , doch zoodanig als of het maar een 

 weêrfchyn was, en dit duurde omtrent 10 dagen. De Inlanders verklaarden hem,??**™* 

 dat dit Jaarlyks omtrent September gefchieddc, doch de oorzaak wiften ze hem niet 

 te zeggen. 



D 



XXVII. HOOFTDEEL. 



Van den Tediculus Marinus : FotoL Zeeluis, 



It is een gemengt fatzoen van een Garneel en een Luis; want hy ftrekt zyne Öetttliü, 

 pooten niet ver uit, en daarom gelykt hy wel een luis. Hy is een halve z ?"&" 

 vinger lang , en een duim breed. Het lyf beftaat uit eene fchaal , die bruin zT* 

 geel is , met kleene witte plekken of oogjes. Aan ieder zyde heeft hy y poo- x ' 

 ten, waar van dó voorde de langde is, in plaats vaneen fchaerj de 4 andere eindigen " 3 

 in een kleen lapje, 't welk effen buiten de fchaal voortkykt. De ftaert is fmal en 

 loopt fpits toe, en zoo lang, dat als zy hem onder 't lyf komt, fchier aan 't hooft 

 raakt; van onderen hol als een geut, daarin zy hunne eyertjes verbergen. Aan 't hooft 

 ziet men niets dan twee korte baarden. 



Deze diertjes kruipen op het zand, met den ftaert agter uitgeftrekt, maar als men*» «r- 

 ze vangen wil, verbergen ze zich terftond in 'tzand, daar men ze gemakkelyk uitgra- 

 ven kan. In onzen Amboinzen Inham vallen ze kleen, fchaars een lidt van een vinger 

 lang, maar in Banda. zyn ze grooter, daar men 'er ook meer werk van maakt; want ze z y „ „/- 

 worden gekookt en gegeeten als garneelen. baar. 

 - Zy zyn my ook met geenen anderen naam bekent, dan met den Bandaazen Fotok. Kun w 

 Ik heb ze in 't Latyn genoemt Tediculus Marinus, dat is , Zeeluis. m '" g ' 



Pediculus Marimis, ef de Zeeluis. Zie de Plaat N°. X. N°. 3. 



XXVIII. HOOFTDEEL. 



V in den Efchinus Marinus Efculentus. Zeeappel. Semakfe. 



^E Zeeappel is in Ooft-Indiën al zoo gemeen als in de Middelandfche Zee , in Zf"W- 

 verfcheide foorten, gedaante en koleur verdeelt, waar van de gemeene met''"' 

 de Europifche meeft over een komen. Ariftoteles lib. 4. Hift. Animal. cap. ƒ . Arifiotebs 

 ftelt s foorten van den Echinus Marinus, als 1 Echinus vttlgaris efculentus. sJi ° r ' 

 i Spatagits, 3 Brijfus, 4 Echinometra, f Genus qneddam pelagium longis ac pradvris ' 



" 3 fpinis. 



