RARITEIT- KAMER. I Boek. 31 



I. Echinus Efculentus, is de gemeenfte en grootfte van bol, in den omloop roi,d, Eer f ,e l° m - 

 r cn 6 dwars vingeren breed, en 2 of 3 hoog, als een vlakke bakoven , zeer dun en bros 



van fchaalj en over al bezet met korte doornen, die omtrent een nagel van een vin-f^J'' 

 ger lang, en een naaide dik zyn , ftaande de grootfte altyd op de grootfte wratjes , en 5' e * 

 alle beweeglyk; de koleur fchikt zig naar bet zand of den grond daar ze zich ophouden , wa"'' 

 te weeten, gemeenlyk vuil wit, zomtyds eenparig van koleur, zomtyds met donker '"" r Q 

 grauwe plekken rondom bezet, die f breede Kringen maaken; doch de ftukken van 

 ieder Kring hangen niet aan malkander. Deze hebben de befte Eyeren, bequaam oOi Have , 

 te eeten, en ook redelyk welfmaakende , bykans als vifchkuit. Men kookt ze in water''™"/»" 

 op, duuwt de fchaal zoetjes in ftukken, neemt de vyf maagen met dat brüine bloed jp"j!' 

 gevult, daar uit, dat ze de Eyeren niet befmetten, die men dan in 't bezonder eeten 

 kan. Daar is ook aan gelegen, op wat voor ftranden men ze vind, want men houd*' 4 f"j" 

 die voor de befte, die zig op'tklaare zand ophouden, daar kleene fteentjes onder zyn wirdcm 

 gemengt, en die ook de witfte van koleur zyn. Maar alle die men op zoodanige ftran- 

 den vind, daar zwartagtig fyn zand is met modder gemengt, hebben de fchaal bruin- 

 der , en zyn hooger van bol omtrent de Eyeren , hebbende ook min of meer iets van 

 en modderigen fmaak; met een Woord , zy zyn van verfchéide gedaante, koleur en 

 hoogte, naar dat de ftranden zyn, die wy alle onder deze eerfte foort begrypen. 



II. Echinus Saxaiilis , is mifchien de Btifms Ariftot. kleen en langwerpig vari^f* - 

 fchaal, en groot als een walnoot, dikker en harder van fchaal dan de voorige, licht- sJ™ü„. 

 rood en wit van koleur , met grooter wratjes, de voeren zyn langer en dikker dan die van %Zf" 

 de voprgaande, fchier een vingerlid lang, ftyfen fcherp , zoo dat men ze qualyk vatten z ' e * 

 kan. Zy houden zich op in de gaten en kuiltjes van de koraalfteenen , daar in zexiv! 

 zomtyds zoodanig groeijen, dat men ze daar uit niet haaien kan, 't welk dit beeft ook'"'"' A - 

 ecnigzins merkt; want als men 't uittrekken wil , zet het zyn fteekels noch eens zoo 



ftyf, datze overal tegens den fleert aanfluiten. Zy worden echter tot de koft niet 

 gezogt, Want hunnë Eyeren fmaaken wat bitter, maarde doppen zyn fraai om onderra, 

 nteiten te bewaaren , overmids ze zoo ligt niet breeken. 



III. Echinus Niger , zyn mede kleen, regt rond, als een groote wambusknoop, 3, ■&»'». 

 zwartagtig of aardverwig van verwe, doch hunne tien ftraalen zyn lichter, met zeer kop- wim 

 te en fyne ftekelen bezet, als of het ftukken van borftels waren. De fchaal zoude 

 waardig zyn om te bewaaren wegens haare mooije gedaante, maar zy is zoo bros, dat 



men ze qualyk handelen kan. Men vind ze veel inden Amboinfchen Inham, omtrent 

 Roema liga, daar de ftranden wat fteenig en modderig zyn; zy worden mede tot de 

 koft niet genomen. Als men de doppen van deze en andere Zeeappelen bewaaren wil , T'krZ 

 moet menze geheel op een plankin den regen leggen, tot dat de voeten afvallen, verder °£" u 

 met een zagt borfteltje bordelen, en dah in de Zonhe droogen , na dat/er al het ingewand 

 uitgevallen is. Alsdan is het zeer fpeculatief van onderen in deze doppen te zien , 

 wanneer men gewaar word, hoe de Natuur in zoo eene gefchikte ordrealle de gaatjesge- 

 ftelt heeft, zoodanig dat iemant, die deze dieren nooit levendig gezien had, anders 

 niet zou konnen gelooven , of het moit een artificieel kunftwerk zyn. 



IV. Oculis Toliphemi, is een zeltzaame foorte , die weinig voor den dag komt t ver- f, s 'f'- n 



■•■ij- Iit*. ■ D UCUIHS Pt* 



mits ze zig inde diepte ophoud. Hy is rond en bultig als een halve kogel, twee Vuiften 

 groot, zonder doornen of voeten ; met een vuilgroene flym bezet, en eenen fterken zee- 

 reuk, dies het ièhynt dat hy maar voortgerolt, en zomtyds op den Wal gefmeten word, 

 daar hy in de treknetten komt. Daar is niets deugdelyks aan hem , daarom hy ook ftraks 

 weder weg gefmeten word; men vind ze in den Amboinfen Inham. De Amboneezen^ ry 

 kooken de Echinos niet altyd, maar leggen de omgekeerde op kooien, en bradenze jfcigj**' 

 dusj waardoor het vleefch ook harder word, en beter te fcheiden is. Zy maaken zulk 

 eene lekkerny van de Eyeren , dat 2e die het hoendervleefch voortrekken , tot welk een oor- 

 deel een Europeer qualyk te brengen is. Evenwel geeft <Dofcorid. lib. 2. caf. 1. hun 

 mede dat getuigenis, datze dienftig voor de maage zyn , en het water afdry ven. De aftche 



