naamt, 

 in ' ver- 



go D' AMBOINSCHE 



dewelke dan over de voorige lippen overgaande, moet het dier noodzakelyk, dooreen 

 ingeboorene doch wonderlyke eigenfehap, al hetgeen, dat hem in den weg tegenftaatj 

 J%er-d' wec ' erom konen wech ruimen en nederleggen. Dit kan men klaarlyk zien , als men de 

 rmdaar hoorens in ftukken (laat, wanneer men aan de binnenfle gieren niet dan kleine over- 

 Mjif zelfs van de oude lippen ziet, die echter klaarlyk aan de buitenfte voluta befpeurt 

 worden; cn dit moet men mede verftaan van alle de volgende horentjes dezes gcllachts, 

 inzonderheit van den Murex aculeatus. Als deze hooren nu zoo groot word als een 

 mans hoofd, dan heeft hy zoo vcclc kleine bulten nier meer, maar allecnlyk vier of 

 vyf uitfteekende ftompc horens ; aan den bovenden omloop , gelyk de ftompen van 

 de eerft uitkomende horens aan een bok , blyvendc de voorige mindere bultjes noch 

 d!''dvT a ' kcnnelyk aan de binnenfte omloopcn van de voluta ; de buitenfte lip is als dan zeer 

 zeer zei- dik en breed uitwaarts omgewelt , en daar achter met brecdc zwarte ftrcepen ; de bui- 

 fctd:p tenfte fchaal is zonder glans, doch zuyver en mooi gcfpikkcld-j maar hebben dat ge- 

 fevmdm fo rc k ,r at zc dikwyls met zecgruis bewallen cn ganfeh dood xyn , te weeten, zooverre 



worde». J 3 j " ■ n 1 



zy met den ruggc boven het zand uirfteeken, want zy leggen voor 't meefte deel in 



't zand bcgraaven ; dit zecgruis vreet ook zomtyds zoo diep in , dat zc gaatjes en 



kuyltjes in de fchaal maaken, en de horens zyn dikwyls wel half uitgevreeten. Het 



dier heeft een dun taai vlccfch , van vooren bedekt met een langwerpig dun beentje, 



honigverwig en wat getand, een klauw van ecnen grootcn vogel gclykende. 



Haar ic- Haar naam in 't Latyn is Cajfis Cornuta. Ncerd. Cehoorende flermhoeden of Offe- 



r ? koppen. Maleitfch Bia Cabefette en krang boekoe. Amb. llubuffiita , van de zelfde bedui- 



fiheiaen dcnillè. Boetons Tandaca. Men kan ze niet wel onder ccnitr bekend gedacht van dc 

 taaien. , t 



oude naamen brengen, doch met den Murex zouden ze ten naaften by wel over een 



komen. Ik bcvinde wel dat d' Aporrhais van Ariftoteles by zommigen op deze manier 

 befchrevcn of afgeteikent word; doch dcwyl d' Aporrhais , volgens zynen naam , eene 

 groote Ilckke is, die, als ecnen klompigcn fteen, van de klippen afhangt, als of ze 

 daar op druypen wilde; zoo kan het onzen ftormhoed niet zyn, dien men anders 

 niet vind dan in 't zand bcgraaven, zomtyds geheel, zomtyds met den ruggewatuit- 

 Waar de- fteekende. Men vind ze op vlakke zandige ftranden , in de Liafferfche Eilanden , in- 

 ■vmdtu zonderheit op Oma voor Haroeko. De Inlanders leggen ze zoo geheel op kooien , 

 worden. j-, rac £ erl zc , en fl aa n de huydcn in (tukken, om het vlcefch daar uit te haaien. Die 

 men tot rariteiten bewaaren wil , moeten geheel onder het zand uitgcgraavcn , en van eea 

 middelbaare grootte zyn , want deze zyn zuyver van fchaal , en de zwartbruine plekken 

 En lm- vertoonen zich door 't boenen ; anders als 'er noch wat dun zecgruis op zit , moet men 

 ftHxn ze eenige dagen in den regen leggen, met zand fchuuren, en met fterk water overftry- 

 «•aatt. j. en . ^och a ] s (j an moer ' cr g een yleefch meer in zyn , want de flym van 't dóode 

 vleefch , daar uit loopendc , bederft den fchoonen glans aan de ondetfte zyde , 't welk 

 men dood noemt, en met geen konft te herftellen is ; en dit moet van alle gladde ho- 

 rentjes vcrlfaan worden. 

 cji"°ra H Cafjïs rubra. Roode ftormhoed; dit is een raar (lach en word weinig gevonden, 

 tra. v kleinder dan de voorgaande , omtrent 2 vuyften groot ; de •voluta met haarlpitzepuylt 

 daanu of wat meer uit, en de rug is bezet met ronde, en niet hooge knobbelen, tuffchen wel- 

 kc de fchaal met korte groeven en ribben verciert is, zwartbruyn en rosachtig, gefchil- 

 letierB. dert als de veêren vaneen hoen ; de buyk of demondis rood, als rauw en bloedig vleefch, 

 gclyk mede de binnenvlakte, aan den eencn kant van den mond, ook omgekrult is; 

 het vleefch van 't dier trekt ook naar den rooden. Men vind ze mede in 't zand bc- 

 graaven, gelyk de voorige met den rugge zomtyds wat uitfteckende , dewelke dan zoo 

 IVaarzy verre begroeit zyn , zoo dat ze niet fchoon gemaakt konen worden; maar die men onder 

 "hotidtn. 'tzandvind, zyn doorgaans (choon , glad en blinkende; menvindzeweinig, enfehier 

 alleen op de Eilanden Manipa en Bonoa, waarom ze onder de voornaamfte rariteiten 

 gerekent worden ■, men vind ze veel op Bocton , en worden van de Maleijers zeer ge- 

 zocht om 'er bonte arm-ringen van te maaken. 



III. Caf- 



