verfcbeide 

 benamin- 



to4 D' AMBOINSCHÉ 



onder 't hoofd ', om voor het nachtelyk verfchrikken en fchrecmven bevrydt te zyn 1 

 luim noemende die in hunne taal Droomhoorntjcs ; in 't Mal. Bia mimfi: by anderen ook 

 Bia baduri, dat is, Steekelige Hoorntjes, welken naam ook gegeevcn wordt den Tribw 

 las , hier boven vermeldt. Zommige Amboineezcn noemen ze ook Makhjn horun ; en 

 rat*""" men vind dikwyls aan de klippen , daar ze woonen , een bosje van witte en hoekige 

 eijers hangen, doorfchynende als ys, en met fmalle halzen aan malkander hangende, 

 niet ongelyk de eijers van een Zeekat s doch men houd ze voor de eijers van deze 

 Hoorntjes, en doen niet tot de voorteeling, gelyk alle Melicera van Hoorntjes niets 

 anders zyn , dan een overvloed van nering. Zy hieten op 't Boetons Cantaruga , om 

 dat ze, als boven gezegt is, droomen verwekken, en de kinders geruft doenflapen, 

 als men ze hun onder de kuflens legt. 

 Ac8«' VIII. Harpa, de Harp, is ook een wydmondige Valuta i wel de mooifte van dit 

 f SbJdt geflacht , van buiten verziert met breede en uitfteekende ribben , die boven eindigen 

 ofdtuhe - n fy ltze doornen, en verbeelden de fnaaren van een harp, loopende de doorntjes door 



plaat met " _ _ . *. • ^— «„ ■ f-i 



UiurK. den geheelen krul ; de ribben zyn vleefchverwig , de tuflchenplaatzen wat bruinder , met 

 JÏ,Zu witte kerkvenfters verziert en getekent; in den mond aan den buik zyn ze zwart; het 

 mhlmr. £)j er h ee ft vee [ i lar d en knarsbeenig vleefch , aardig gefchildert , met lichtbruin en geel , 

 boven op met fterretjes. Zy hebben een ftuk vleefch vooraan, zoogroot, dathetniet 

 wel in de fchaal kan , 't welk ze los konnen laaten en wechwerpen ■, doch wat daar uit 

 groeit, isonbekent: immers men vind 'er veele , die dit ftuk niet hebben, en als men 

 t' ftuk afrukt , vind men daat onder eenige witte korrels , als of het eijers waaren. 

 Huiit Zy zyn van natuur ftraks fchoon, maar men heeft moeite, om 'er het vleefch uit te kry- 

 Xjillf-gen, want als men ze kookt, en laat verrotten , krygenzedoc.de vlekken, te weeten, 

 overal' daar het doode bloed raakt, waarom men het vleefch moet uirfnyden , zooverre 

 * men kan, en het overige de mieren laaten uiteeten. Zy heet op 't Ambomfch , Tattahul, 

 (*t welk ook den Sibor beduidt) en haar vleefch word voor fchadelyk gehouden. 

 De 2* De tweede foort is kleinder, maar fraaijer dan de voorgaande , om dat ze mooijer 

 fZtfü gefchildert is , als met bloemtjcs en roode vlekken ; de ribben zyn met zwarte ftree- 

 vtrbttlit pcn ge ft re ept , en aan den mond hebben ze fcherpe tandjes , die de voorgaande niet 



6p dezelve , r- i i T , * 



plaat fa heeft; deze noemt men tdele Harpen. 



'"o'h: De derde foort is klein, en langwerpig; waar van de ribben maar blinken , en de 

 teUtttr tuflchenplaatzen zyn doodsgrauw , met kleine venftcren getekent. D' eerfte en derde 

 ma foort vind men overal in Ambon : maar de tweede valt in de Liafterfche Eilanden. De 

 W»' 4 Liefhebbers gceven deze Hoorntjes verfcheide naamen , naar hunne zinlykhcit , om 

 Velheide fa ze de voornaamfte onder de Rariteiten zyn; de Maleijers noemen ze Biafarajfa, 

 bemmmi. ^ ^ moo ï ]e gcb , oemde k | ee dj es alzoo genaamt ; by d' onzen hieten ze ookA«- 

 retjes, van de Liefde; andere noemen ze in 't Malcitfch Bia bafaghi, oUaJigi, dat 

 &,<™-is, 't hoekig Hoorntje. Inde maand May met het begin van den regen Mouffon , wor- 

 l'Z ™»'~ den de meefte gevangen ; als dan bevind men ook de voorfchreven Mola van zyn Dier 

 ««nft» afgevallen, geformeert als een hart , aan de buitenfte zyde bultig of rond, enmetgou- 

 de fterretjes of bloemtjes getekent, aan de onderfte zyde plat, witachtig, metpurpe- 

 re droppels, als mazelen, daar ze tegens het ander vleefch gezeten heeft , 't weikin 't 

 eerft mede -witachtig is , maar allenxkens verandert, bloemtjcs en ftrcepen gewinnen- 

 de, ook is de Mola altyd harder van vleefch , dan het overige van 't Dier. 

 D.oi, IX. Voluta marmorata, in 't Neêrd. Marmerhoorntjes , ïn'tMaleitfch, BiaTsjints- 

 f °°"ieïlt J'"ê' datis ' K-inghoorntjes, van 't volgende gebruik ; deze zyn kegelformig , aan de 

 yVezèhe kanten van d' omloopen gekartelt of getandt , en een kort fpitsje aan het hoofd in de 

 f ttïi midden , over 't geheele lyf gefpikkelt, met groote witte plekken onder den zwarten 

 Jto^V grond, recht als dat llach van marmer, 't welk men Leucofliclon noemt, 't welk hun 

 K&r, een fraai aanzien geeft ; de mond is fmal, daar in het vleefch van 't Dier bloot legt , 

 ptr'L behalven aan den bovenden hoek , daar het een kleine nagel heeft , gefchildert met 

 ji^dlg „ eele cn 2 „ (treepen , en by de fnuit fteeken ze een fmalle tong uit , met geel of 



ve». 



