J3 x D' AMBOINSCHE 



ipeldekoppen: Van dc grootde vind men twee of drie omtrent het hoofd van den bant!, 

 ganfeh hoekig en korlig, als of ze uit vcele deentjes 'tzaamen gezet waaren, niet te 

 min hard en vad aan malkander hangende ; zommige witgeel; zommigc lichtpaars : Het 

 Dochwm ander klein goedje legt daaronder, aan zommige zoo vol, dat de gehecle tendo van 

 tuunfy. Reefjes fchynt t zaamen gezet tc zynj alle niet veel byzonders, en van geen groo- 

 te mooijigheid. 



fl»4* IV. Tejlte , Scherfjes, zyn kleine ronde fchulpjes van dikkeen platte fchaalen,zy heb- 

 i'.STy" ^ cn Öe grootte van een dubbeltje en fesje , van buiten met groote korrels bezet , vuilwit 

 later D. met zwartachtige of rode plekken aan den kant: de enkele fchaal op den ftrand leg- 

 gende zoude men voor dikke fcherfjes van een gebroken fchotel aanzien dc grootde 

 zyn zoo dik van fchaal , dat men ze voor een ftecn zoude aanzien ; de klcinderc zyn 

 beter met voorens getekent , vuilwit en ros van koleur ; beide zyn ze gemeen in den 

 Waar dn Amboinfchen Inham. Op den witten Zanddrand van Mamaio vind men zefchoonwit, 



a ' s °f ^ et cen klompje gekookte witte ryft was, zy zyn alle goed om te ceten. 

 Dffi- V. Tejla pettinata , Wüdc Scherfjes, zyn ook rond als een fchclling, en dik van 

 fi» r >- fchaal, met voorens en ruggen getekent als de peliines , doch veel groover, vuilwits 

 en met zwartachtige plekken cn tekenen. 

 DeC<- VI. CartiJfaT, Hertjes, Bia hatit dit zyn de raarftc cn mooille van alle Chamxt 

 ^'b'èijfby ^ un v;ln fchaal , recht hertvormig , fcherp van kanten , en aan dezelve zommige ge- 

 1'tttrE. tand, zommige niet; aan de onderfte zy de platachtig , aan de hovende met een ver- 

 E* om- hevenebuik, dewelke fcherp toeloopt, en ter weérzyden veelc halve kringen of ribben 

 fctnïit'" heeft , dewelke op een doorfchynende wyze verkleinen ; over dezen buik gaat de ope- 

 ning, daar de fchulp van malkander gaat tegen de manier van andere fchulpen, en 

 echter in het kloofje van het hert hangen ze aan malkander, en ieder (tuk in 't by- 

 zonder gelykt een halve maan. Zy hebben driederlei fatzoen : De gemeende zyn on- 

 der en boven buikig, doch van onderen minft, aan de kanten getand , en witgeel van 

 Eentwie- koleur : De tweede zyn witter, van onderen en aan de kanten ongetand, enaanzom- 

 d 'ylls medi m '§ e Pg ewor P cn: Het derde flach is van onderen wat hol, maar boven zeer gebult, 

 'm jJ' ook meeft ongetand , en met roodachtige dipjes. Het Dier daar in is meed flym , 

 zwartachtig, cn, als men het een nacht in verfch water legt, ligt uitvallende. Dc 

 lht men mecde en bede vallen op Nitffalaut; weinige ook op Hitoe. Men legt zetweedaagen 

 vtrt'"' * n 7Èr ^h water, tot dat het Beed uitvalt, daar na moet men ze een halve maand in 

 dc regen en zon bleekcn , waar door ze zuiver en wit worden , en ten laatften meteen 

 draadje "tzaamen binden. Men rekent ze onder de voornaamde Rariteiten. 

 De^ 'VII. Quadrans, 't Quadrantje heeft de gedaante , als of men cen kaasken, 'twellc 

 Üd't'iy' frnalle kanten heeft, en in de midden buikig is , in vier dukken gefneden hadde , wef- 

 UtterF. halven de afgefiiedcnc zyde plat is , en een langwerpig hert vertoont, en dclfelfs randen 

 , zyn ccnigzins getand , doorgaans muisverwig of donkergrauw, en een weinig geftrcept. 

 Dezez,ya Men vind ze zeer weinig, cn meed op de buiten Eilanden van Amboina. 

 t"ij? U De dukken van Bia Garu> Bia cattams en Reuzen ooren hebben wy gezegt, dat 

 Proef om door langheid van tyd in deenen veranderen, en door de zee zoo glad gefleepen wor- 

 'Jatj!*? ^ en ' ^ at men ze v00r k e ift ecnen °f andere raare deenen aanziet: Dezelve kan men al- 

 geafteca, dus oiiderfcheiden : Twee witte en half klaare keifteenen , by nacht tegen malkander 

 tafima gedaagen, vuuren helder cn veel, maar twee dukken van Vcrdeende Schulpen doen 

 V' het niet, of zeer weinig , doch eenigzins dc ftukken van de Verdeende Bergfchulpen 



in 't volgende Hooftdcel bclchreven. 

 Dftcndo De tendo of fpan-ader van dezen fchulp hiet in'tMalcitfch ook Toncat eaToncatnjat 

 tc t'tre- dat is, een pilaar. De Badjos en Makkaflaaren eeten uit dezen fchulp al het wit cn 

 £» ™j hard vlecfch, wegfmytendc het witte of geele vet, omdat het zelve wat dronken 

 telbaar, i. nm |. t ) a ] s mc de al het zwarte bloed. 



Verhaal 

 van cen 

 iiehtendt 

 Jieen in 



Men verhaalt veel zeldzaams van een groote Biagarit, dewelke op een binnenmeir 

 van't Eiland Timor Laut zoude tc zien zyn, dewelke haar by nacht openende een klair 



lichc 



