F. theissen : PERISPORIALÉS rioGrandensês 



29 



rulosis, longe articulatis formatum. Hyphopoclia capitata alterna 

 breviter stipitata, capite cylindrico-clavato, saepe recurvato. 



Hyphopodia mucronata opposita vel saepe unilateralia, pallida, 

 in collum longum attenuatum, fere hyalinum, curvatum protracta. 



Asei 4-spori. Sporae obscure fuligineae, rectae [rarius subcur- 

 vulae] cellulâ medià saepissime trapezoidea vel saltem crassiore, 

 52-64=18-22 p.. Perithecia 240-400 p. diam., grosse parenchyma- 

 tice contexta e cellulis globoso-angulatis, extus verrucis grossis 

 irregularibus, rotundatis vel subacutatis obsita. 



Species valde affinis M. glabrae Berk. et Curt. [=M. seminata 

 B. et Curt.] (Gaill. p. 59) a qua vix differt hyphis laetioribus, pe- 

 ritheciis et sporis maioribus, concordat vero in omnibus aliis notis 

 caracteristicis ; meo sensu nihil aliud est, quam varietas Meliolae 

 glabrae. 



b. Setae peritheciales 



13. Meliola coronata Speg. — Syll. ix p. 428; Gaill. Mon. 

 p. 67. 



In foliis Luheae divaricatae epiphylla ; in foliis Cupaniae emar- 

 ginatae. 



Area: Paraguay in eadem matrice; S. Catharina in foliis Schini 

 therebinthifolii ; Rio Grande do Sul. 



Mycelium format non solum «plagulas tenuíssimas fuscescenti- 

 atras, parum perspicuas», sed etiam maculas perspicuas (praeser- 

 tim in foliis vetustioribus) 2-4 mm. diam., in quibus perithecia plus 

 minusve irregulariter dispersa iacent. Hyphopodia capitata sat longe 

 stipitata, cellula terminali rotundato-clavata, 1 8-21 =8-10 p. Spo- 

 rae vix constrictae 45-60=20-25 pí 4 Setis perithecialibus 8-IO p 

 crassis. Cetera ut in diagnosi 1. c. 



Exsicc : Balansa, pl. du Parag. 3847 a. [Luhea divaricata]. 



Obs. : Gaillard L c. suspicans advertit, M. coronatam quae in herb. Win- 

 ter Ai. obesa determinata erat, esse formam ejusdem, quatenus perithecia 

 ejus reductione quadam vegetativa setas produxerint. Mirum est quod et 

 ego in foliis Cupaniae emarglnatae invenerim M. obesam epiphyllam et M. 

 coronaiam hypophyllam ! Saepe quidem inveniuntur Meliolae species certe 

 distinctae in iisdem foliis permixtae ; tamen duae íormae tam affines in tali 

 casu vehementem identitatis suspicionem movent [Cfr. n. 5]. 



