Quandoquidem vos, iuvenes ornatissimi, nulla prava ambitione ad vanae 

 gloriae speciem captandam exagitati, procul a strepitu armorum cruentoque 

 Marte in Musarum honorem vitam tranquillam agere decrevistis, et Ego vo- 

 bis pro mea parte ea commendare in animum induxi , quae didicisse mores 

 emollit nec feros esse sinit, quae non minus, quam celerae illae artes, ad 

 humanitatem spectant, ingeniumque vestrum et instituere et ornare poterunt. 

 Ad Historiam naturalem addiscehdam vos adhortor, eorumque omnium studio- 

 rum auctor esse vclim, quae in causas naturamque omnium earum rerum 

 inquirunt, quae undique nos circumdant sensibusque nostris obtruduntur, vel 

 in nos irruunt, unde Yita noslra pendet vitaeque fructus, quae, etsi minimae 

 quidem nonunquam, et oculos nostros haud raro fugientes, maximam tamen 

 vim in nos exercent. 



Multi quidem sunt, qui inter mundi haec miracula versantur, nec quid- 

 quam videntes nec sentientes, qui nunquam cogitaverint, digna haec esse, 

 quae propius adspicerentur , investigarentur, numerarentur. Oculos habent 

 nec vident; auribus praediti sunt, nec utunlur iis; nihil mente percipiunt, 



