.10 J. F. Brandt, 



Lpsis respondentibus minus quam in Rhinocerotihus discrepasse videantur. Molares maxil- 

 lares Elasmotheriorvm mandibularibus fuisse dissimiles nun sulum e comparatione molarium 

 mandibulae mosquensis cum molari maxillari Keyscrlingiano, sed ex eo quoque probatur, 

 quo<l dentium e gubernio saratoviensi missorum unus maxillarium, alter vero mandibula- 

 rem ultimum repraesentat. Elasmotherioru/m species duae igitur, quarum una (El. Keyser- 

 lingii) molaris maxillaris, altera vero (El. Fischeri) molarium mandibularium notis nititur 

 cum Fischcro minime crunt admittendae. Objici posset huic assertioni a naturae scruta- 

 toribus species suas minpris momenti notis fundantibus, molarem mandibularem ultimum 

 in gubernio saratoviensi repertum (cf. Tab. III. fig. 11; Tab. IV. fig. 2, 3, 4) notis qui- 

 busdam, supra allatis ab ultimo mandibulari (Tab. III. fig. 6) mandibulae mosquensis (Elas- 

 motherio Fischeri) dift'erre, porro modo dictum molarem mandibularem saratoviensem cum 

 molari maxillari (Tab. II. fig. 6, 7, 8) molari, quo fundatum est Elasmothcrium Keyser- 

 lingii (Tab. II. fig. 4 et 5), identico eodem loco detectum fuisse, ita ut dens uterque sara- 

 toviensis (i.e. et maxillaris et mandibularis) Elasmotherio Kcyserlhigii vmdicari gösset, Elas- 

 moilurn Keyserlingii et Fischeri differentias igitur e molari mandibulari ultimo, nec non e 

 magnitudine, Elasmotherii Keyserlingii secundum Fischerum, majore, derivari posse. Mo- 

 oendum tarnen est differentias inter molarem ultimum mandibulae mosquensis et mandibu- 

 larem ultimum saratoviensem Musei Academiae obvias, supra notatas, minoris esse mo- 

 menti, ita ut commode pro structurae varietatibus haberi possint, ut re vera statuimus. 

 Deinde dentes saratovienses colore et conservationis statu diversi, verisimiliter non uno 

 eodemque loco reperti, vix ad unum idemque specimen spectant. 



Quod autem ad magnitudinis differentiam speciebus sie dictis a Fischero vindicatam 

 attinet, observandum erit, molarem maxillarem ultimum, a Keyserlingio descriptum, 

 accuratius cum molari ultimo mandibulae mosquensis a me comparatum, magnitudinis dif- 

 ferentiam re vera obtulisse. Dentis maxillaris Keyserlingiani corona enim a margine ante- 

 riore ad posteriorem dimensa 0"'080 diametrum praebens mandibularis mosquensis coronam 

 eodem modo dimensam, 0"'070 diametrum possidentem, 0T010 diametro, imo adeo summa 

 ejus latitudo (0?050 aequalis) summam mandibularis mosquensis latitudinem (0 n ,'035 aequa- 

 lem) diametro 01'015 majore superat. Notandum autem erit modo allatas magnitudinis dif- 

 ferentias ex eo derivari posse, quod molares maxillares Elasmotheriorum, ut iu PJiinocero- 

 tibits, ipsis affinibus, nec non ut in Elepliantis, mandibulares magnitudine, praesertim lati- 

 tudine vincant. In Bhinocerotüms nominatim molares maxillares mandibularibus \ — \ sunt 

 latiores. Ex parte vero etiam dictae differentiae variationibus vel aetati singulorum indi- 

 viduorum forsan adscribi possent. Observandum praeterea videtur molarem maxillarem 

 saratoviensem Keyscrlingiano paulo minorem, mandibularem saratoviensem vero mandibu- 

 lari mosqucnsi satis aequalem esse, ita ut molares saratovienses Elasmothcrium Keyserlingii 

 pariter baud fuleiant. Quum autem dens penultimus (Tab. III. fig, 7) et ultimus (ib. fig. 3 

 et G) mandibulae mosquensis a penultimo charcoviensi (Tab. III. fig. 8, 9 et 10) et ultimo 

 saratoviensi (Tab. III. fig, 11) coronae ansis plicatis quodammodo differant, specierum 



