Obsekvationes de Elasmothebü reliquiis. 



21 



videtur, cum frontalibus communicantium vestigiis) instructus, pone oculorum cavitatem 

 (maxima ex parte saltem) conspicitur et cornu' frontali (verisimiliter e substantia Cornea, 

 ut in Rhinocerotibus, formato) affixionis locum, multo magis quam in Rhinocerotibus promi- 

 nentem, praebuit, vix autem, ut contra Kaupium attulit Duvernoy, cornu osseum ipsum 

 repraesentavit. Equidem vero, quum pars media et anterior eminentiae cornigerae dictae 

 fracta et deperdita sit, ita ut ejus magnitudinem, sicuti etiam oculorum cavitatum situm, 

 prorsus ignoremus, cum Kaupio pro certo nondum dicerem, eminentiam cornigeram to- 

 tam in fronte pone oculos extensam fuisse, quare verba «maxima ex parte saltern» addidi. 

 In Rhinocerote tichorhino ceterum pars cornu frontalis posterior, ut alio loco verbis et ico- 

 nibus demonstravi, pone oculos inveniebatur. Cornu frontale Elasmofherii igitur magis 

 omnino, ut in Camelopardali, forsan adliuc erat retrorsum 1 ). In facie cranii fragmenti late- 

 rali praeterea pone meatus auditorii aperturam externam, verticis medio oppusitam, Pro- 

 cessus mastoideus multo major quam in Rhinocerotibus fere alae forma admodum promi- 

 nens, nec non intrisecus processus pone fossam mandibulae glenoidalem, etiam in Rhino- 

 cerotibus obvius, crassissimus, tetragonus observatur. 



Inferior cranii facies partem basilarem ossis occipitis latissimam, tetragonam, ossis 

 sphenoidei corpus crassissimum, deorsum arcuatum et processus styloideos fere fungiformes, 

 satis magnos, Rhinocerotum africanorum similes, pone processus postarticulares obvios, 

 ostendit. Fossa glenoidalis cranii fragmenti arnplior quam in Rhinocerotibus ad mandibulae 

 Elasmotherii condylum, latiorem quam in Rhinocerotibus, excipiendum satis commoda mihi 

 videtur, ut gypseae mandibulae mosquensis imaginis condylus a me Parisiis fossae glenoi- 

 dali cranii fragmenti adaptatus quoque demonstravit. Processus articulares seu rectius 

 postarticulares, in parte interiore foveae articularis obviae, ante processus styloideos valde 

 prominent. Duvernoy ceterum quoad faciei cranii fragmenti inferioris strueturam anno- 

 tavit, triangulum a parte basilari et condylis ossis occipitis, nec non ab apophysi para- 

 mastoidea formatum, latissimum esse et foramina condyloidea, ante condylos obvia 0"'105 

 in Rhin, tichorhino vero, ubi dicta foramina trianguli basi sunt propiora, 0"'082 distare. 



Cranii fragmenti posterior facies (Tab. V. fig. 2) in Universum Rhinocerotis tichorhini 

 speeiminum nonnullarum oeeipitibus (e. c. oeeipitibus a me in Spicileg. Palaeontol. Rhinoc. 

 tichorhinus Tab. XVII. fig. 4 et 7 repraesentatis 2 ) haud dissimilis, directione magis per- 

 pendiculari, altitudine multo minore, latitudine vero multo majore, suturae lamboideae 

 limbi superioris, in medio fortiter emarginati, angulis longe tumidioribus, processibus ma- 

 stoideis denique alis subsimilibus, altioribus et latioribus, magis prominentibus distin- 

 guitur. Condyli occipitales secundum Duvernoy majores quam in Rhinocerote tichorhino 



1) Elasmotherium ceterum forsan cornu nasal i etiam 

 instruetum erat, ut ex afnnitate ejus cum Rhinocerote ti- 

 chorhino et Bhinocerotibus africanis concluderes et Kau- 

 piusjam conjecturavit. 



2) Notandum est formam ossis occipitis, quod attiuet ad 



altitudinem et latitudinem, porro marginis lambdoidei 

 crassitiem et fossae superioris centralis rationem in Rhi- 

 nocerote. tichorhino valde variare, ut fusius doeuimus (1. 

 1.) et in Tabula XVII inconibus novem probavimus. 



