20 



J. F. Brandt, 



tichorhmo aliisque Bpeciebus, sed etiam latiorem postularunt. Re vera etiam mandibulae 

 mosqaensis dimidium (Tab. [. fig. 6) oon solum symphysi latiore gaudet, sed etiam, ut e 

 Bymphyseosel ramiejus directione erit concludendum, ramos fortius quam in Rhinoccrotibus 

 (Tab. [, fig. 7, 8) divergentes, quare cranii anterioris partis majorem latitudinem aperto 

 indicantes, possidisse videtur. Elasmotherii cranii pars posterior seu cerebralis, quoad lati- 

 tudineni majorem verisiiniliter anteriori vix cessit. Quae quum ita sint, in Universum e nian- 

 dibulac rationc conjici posse videtur, ut supra jam indieavimus, Elasmotherii cranium, 

 rhinocerotini typum generalem praebentem, altiorem et latiorem, vix tarnen paulo longio- 

 rein quam in Wmocerote tichorhmo fuisse et praeterea mandibulae exemplo afönitates haud 

 spernendas speciales et cum Rhinoccrote tichorhmo atque leptorhino et cum Rhinoccrotibus 

 africaniSj aominatim cum simo, verisiiniliter obtulisse. 



Videamus nunc, nuin pars cranii cerebralis collectionis pristinae Gallii in Museo parisino 

 deposita, a Kaupio E/asmotherio, a Duvernoyo vero generi peculiari (Stereoceros) ad- 

 scripta aut huic generi novo, aut multo majore verisimilitudinis specie cum Kaupio Elas- 

 motht rio tribui possit? 



Pars cranii cerebralis, modo commemorata (Tab. V. fig. 1, 2, 3) quam ipse Parisiis 

 III. d'Archiac benevolentia accuratius inspicere et cum mandibulae Elasmotherii gypsea 

 imagine comparare potui, satis integra est. Os enim spbenoideum, os oeeipitis cum con- 

 dylis, ossa temporum, ossa bregmatis et ossium frontis partem posteriorem cum Iiis con- 

 fioxam offert et cavitatem cerebralem continet. Ex ossis frontis medio Processus seu emi- 

 nentiae sursum directae, olim, ut videtur, cornigerae, pars posterior assurgit. Sub ossium 

 frontis limbo fracto cellulae frontales, etbmoidales et splienoidales largae conspiciuntur. 



In Universum quidem fragmentum cranii figurae typum in Rhinoccrotibus obvium di- 

 stinetissime ostendit, variis tarnen characteribus, fusius infra proponendis, a Rhinocerotum 

 omnium bueusque cognitarum specierum cranio omnino ita differt, ut aptius generi pecu- 

 liari Rhinoccrotibus aitini adscribi possit. Pars cranii fragmenti superior (fig. 1), praeter 

 latitudinem majorem et longitadinem minorem, medium quodammodo tenet inter Rhinoce- 

 rotem tichorhinum et simum, Rhinocerotis simi tarnen praesertim etiam marginis lambdoidei 

 exeisura, similior apparet. In cranii fragmento omnino praeterea fossae temporales versus 

 cranii medium minus adscendentes latiores et breviores, cum ossibus bregmatis et fron- 

 talibus pariter latioribus quam in Rhinoccrotibus inveniuntur. 



Facies lateralis (fig. 3) cranii fragmenti figura generali magis de Rhinoccrote simo, quam 

 de tichorhmo monet, sed a parte analoga harum et aliarum Rhinocerotum generis specierum 

 valde recedit. Differt nominatim parte occipitali subito magis elevata et vertebrali antice 

 valde praeeipite, porro parte frontali processusarcuati seu eminentiae(osseae) forma elevata 

 et parte vertebrali cranii pone ipsum processum ad marginem lambdoideum usque profunde 

 emarginata. Partis frontalis processus dictus (seu eminentia) osseus, crislae haud dissimilis 

 (cujus posterior pars tantum in fragmento cranii antice fracto restitit), asper, foraminibus 

 vascularibus numerosis perforatus , antice , ubi fractus , foveis pluribus (cellularum , ut 



