1 1 



J. F. Brandt, 



mandibulae mosquensis dcntibus, scd ctiam alveolo ejus pcnultimo, praeter magnitudinem 

 vis paulo majorem, exaetc respondens, quare sine haesitatione pro mandibulae pcnultimo 

 habendus, quem, ut jam supra dixi, Professor Borissjak bcnevole comraunieavit, ita ut a 

 me describi possit. Ab initio quidem hunece dentem (Compte rendu de VAcad. de Paris T. 

 LVII. Sept. 1863. p. 490) molarem mosquensem deperditum repracsentare putayi, quam 

 vero opinionem nunc quidem retinere minime possum, quumre exaetius considerata figurac 

 Fischeri (cf. infra) ad cum non referri possint. 



.Molaris dictus antepcnultimus (Tab. III. fig. 8, 9, 10; Tab. IV T . fig. 1) fere duplam 

 mandibulae primi magnitudinem et formam tetragonam, compressam praebet, insimul vero 

 modice arcuatus est, ita ut facies externa modice convexa, interna vero modice excavata 

 appareat. Longitudo ejus tota cum radice ex parte fracta 0"'150, latitudo 0', n 080 aequat. 

 — Partis coronalis diameter indc a margine anteriore ad posteriorem pariter 0"'080, inde 

 a latere dextro ad sinistrum n ,'030 aequat. Coronae terminus seil initium in dente non 

 observanda, quum, ut in omnibus Elasmotlicrii molaribus, pars superior seu externa seu 

 coronalis in inferiorem seu radiealem sensim sensimque transeat. Facies externa et interna 

 dentis sulcos binos, perpendiculares , satis latos, eminentias autem oblongas, ternas 

 exhibet, quarum anterior, in facie externa et interna triangularis, reliquis magis prominet 

 media et posterior tarnen eminentia anteriore humilior et obtusior conspicitur. In facie 

 molaris externa et interna sulcorum anteriores posterioribus profundiores inveniuntur. Fa- 

 cies anterior et posterior molaris vix parum convexae sunt. Molaris penultimus maxillae 

 mosquensis deperditus ceterum, quantum ex alveoli ejus magnitudine concludi potest, ultimo 

 0'"005 latior fuit, ita ut mandibularium molarium penultimus reliquis major fuerit. 



Molaris Ultimi mandibulae mosquensis pars coronalis (Tab. III. fig. 3) in facie supe- 

 riore antice valde prominet et in latcris externi parte superiore et anteriore satis defracta 

 conspicitur. Facies interna ejus .sulcos binos, satis profundos, quorum posterior anteriore 

 profundior est, et eminentias ternas distinetas (anteriorem, mediam et posteriorem) praebet; 

 sed eminentiarum anterior minor, nominatim angustior, quam in antepenultimo, posterior 

 reliquis major observatur. Facies externa cjussulcum latum, centralem, unicum, parum pro- 

 fundum et eminentias duas satis obtusas tantum, anteriorem, angustiorem, sed crassiorem 

 et posteriorem latiorem, sed tenuiorem manifestat. Facies anterior subconvexa, satis laesa, 

 posterior pariter plana satis laesa et anteriore, haud integra, angustior cernitur. Altitudo 

 summa ejus coronae in parte anteriore 0T050, in parte postrema 0?035. Latitudo ejus 

 0",'040. 



In museo Academiae servatur alius molaris ultimus anno 1S63 e gubernio sarato- 

 vensi (Tab. III. fig. 11; Tab. IV. fig. 2, 3, 4), qui quidem mosquensis mandibulae ultimo 

 magnitudine et figura generali similis est et faciei externae sulco longitudinali profundiore, 

 faciei internac sulco longitudinali anteriore vero minus profundo atque faciei manducatoriae 

 <ubstantiae vitreae ansis infra describendis paulisper alienis differt, quae tarnen differentiae, 

 notas speeificas tarnen vix repraesentant,sed variationum potius notionem habere mihi videntur. 



