K 



J. F. Brandt, 



rugosam, altiorem quam in Ehwocerotibm praebet, et, ut supra jamnotavimus,ramum antror- 

 suni et deorsiun propagatum coque marginis infcrioris cinarginationom mandibulae, anterio- 

 ren], efficientem ostendit. Facies interna partis adscendentis fossam pterygoideam maximam, 

 tetragonam, infra admodum rugosam, in spatio mandibulae, pone ultimum molarem obvio, 

 ineipientem, parte inferiore in marginem mandibulae inferiorem propagatam, quare emargi- 

 □ationem ejus (mandibulae posteriorem, anteriore minus profundam) forinantem possidet. 

 Praeter fossam pterygoideam alia subtriangularis, multo minor, sub processus coronoidei 

 partis basalis posteriore dimidio, conspicitur, quae musculi temporalis partem postremam for- 

 san excepit. Snb processus coronoidei vestigii anteriore parte, in fossae ptcrygoideae medio, 

 sulcus oblongus 0':'085 longus, 0"'023 latus, magnus. parte anteriore in foramen inframa- 

 xillare, fere subsemilunarc, medioeris magnitudinis, transiens, animadvertitur. — Processus 

 condyloideus (Tab. I. fig. 3, 4 et Tab. II. fig. 1, 3) in Universum quidem paritcr rhinocero- 

 tini, nominatim Tlhbioccrotis africani, formam exhibet, ambitu, nominatim latitudine et eras- 

 sitie majore, altitudine minore, porro facie condyli articulari latiore, prope anguli interni 

 processum torosiorem, magis asperum et sursum prominentem, postice praesertim, latius 

 impressa, deinde fossa, faciem posteriorem processus dicti occupante (Tab. II, fig. 3 a), 

 tetragono-rotundata, marginibus satis elcvatis cineta, subobliqua, sed magis perpendiculari 

 (articulationi cum processu pone foveam articularem ossis temporum ut in Phinocerotum 

 speciebus prominente aperte destinata) valde distinguitur. Processus deorsum et intror- 

 sum curvati, magni, pone mandibulae partem articularem prominentis, figuram, in Phinoce- 

 rotwm speciebus variis figura variabilem, exaetius describere non possum, quum supra basin 

 (ib. b, b) defractus et deperditus sit; e fracturae ejus ratione tarnen concluderem quoad 

 directionem Rhinocerotis africani similem, sed crassiorem et angulo interno magis tubercu- 

 losum fuisse. — Processum coronoideum mandibula mosquensis (Tab. I. fig. 1 et 2) quidem re 

 vera non ostendit, sed eo ipso loco (punetis indicato), quo processum dictum in Phinocero- 

 tibus videmus, area longitudinalis, aspera, 0"'120 longitudinem praebens, aperte fractura 

 exorta, conspicitur. Areae situs et figura re vera talis ist, qualem Rhinocerotis cujusdam 

 mandibula ostenderet, cujus processus coronoideus ima basi fractus et remotus esset. 

 Iiccte igitur contra Fischcrum, Elasmotherio processum coronoideum abdicantem, jam 

 conjecit Cuvierus (Pech. s. I. oss. foss. 8. III. p. 188) processum coronoideum in Elas- 

 motherto vix defuisse. Partem descriptam, laesam, accuratius considerans equidem putarem, 

 processum coronoideum mandibulae magnitudini satis conformem, parte sua basali vix bre- 

 viorem quam in Ilhinoccrotibus, parte basali posteriore tarnen, forsan ut in Blepharitis, 

 paulo tenuiorem quam in Phinoccrote üchorhino fuisse. De altitudine et figura ejus hueusque 

 dici non posse per se patet. 



Giebelius (Die Säugcthiere 8.210) opinionem emisit, mandibulam descriptam, quum 

 dentes quatuor! (dicere voluit tres) tantum possideat, forsan junioris speeiminis fuisse. Pri- 

 mum quidem tota ejus moles et struetura, nominatim variae ejus tuberositates, speeimini 

 juvenili haud conveniunt. Deinde dentium valde evolutorum ad mandibulae parietem infe- 



