OßSERVATIOXES DE ElASMOTHERII EELIQUIIS. 



7 



extensura, quod quidem sine dubitatione etiam de dente ultimo, forsan tarnen non de man- 

 dibulae rnosquensis prirao, pro certo autem non de antecessoribus ejus (1 et 2) valet. Quum 

 in mandibula raosquensi paries marginis inferioris sub dentis secundi (i. e. mandibulae) ra- 

 dice magna ex parte desit, radicem multiplicatam (cf. Tab. II. fig. 1 et 2 a) supra ipsum 

 parietem conspicere licet. Notandum adhuc erit pone alveolum ultimum fossam triangulä- 

 rem, asperam, satis insignem, antice latiorem, postice acuminatam, eodem loco conspici, 

 quo in Rhinocerotibus molaris ultimus emergere solet; dentis pone ultimum mandibulae 

 molarem obvii vestigium tarnen indagare haud potui, imo mandibula pone ultimum dentem 

 fortiter est compressa, dentis absconditi igitur indicia haud manifestat. 



Mandibulae ultimus dens ceterum, quum figura (nominatim dimidio posteriore angus- 

 tiore) ab antecendentibus differat, molarem mandibularem ultimum genuinum repraesentare 

 mihi videtur. 



Mandibulae Symphysis (Tab. I. fig. 5 et G) tetragona, quod ad figurata et longitudinem ge- 

 neralem attinet, quodammodo medium inter partem homologam Bhmocerotis simi, africani, 

 leptorhini (ib. flg. 8) et tichorhini (ib. fig. 7) ostcndit, longior enim quam in Rh. africano et simo, 

 brevior quam in tichorhino, et humilior quam in Uptorhino apparet, praeterea vero aliis notis 

 uiffert, non solum enim validior, nominatim latior, sed infra (ib. fig. G) parum convexa, in me- 

 dio nec fossa, ut in Rhin, tichorhino, nec cristula, ut in Rhin, africano et leptorhino niunita, 

 et angulis liberis extcrnis, tumidissimis, asperis, valde promincntibus instrueta, quare fortius 

 lateribus supra emarginata, conspicitur. Symphyseos superior facies (ib. fig. 3 et 5) an- 

 tice parum, postice fortius excavata, posterior (marginalis) dimidio inferiore fossa sub- 

 tetragona (c) satis profunda, cristula subbipartita (digastrico musculo olim destinata?) im- 

 pressa observatur. Sub fossae medio autem semicanalem vascularem, insignem cernere licet. 

 Inde a ramorum parte alveolari in symphysin cristula arcuata, angusta, brevissima conti- 

 nuatur. Margo alveolaris symphyseos anterior, angulo externo excepto, tali modo defractus 

 est, ut alveolorum, dentes incisivos minimos, verisimiliter ut in Rhinocerote africano, simo 

 et tichorhino, olim foventium ne vestigia quidem, nedum ipsi denticuli indagari potuerint. 

 Xihilominus tarnen ex Elasmothcrii afnnitate cum Rhinoccrotum speciebus supra allatis, 

 incisivorum vestigia praebentibus, conjicere licet incisivorum rudimenta etiam in Elasmo- 

 theriis junioribus adfuisse. — Prope medium inferioris symphyseos faciei, sub margine ejus 

 anteriore foramen, vasculare mediocre, subrotundum, verisimiliter in utroque latere, obser- 

 vatur in canalem transiens. Deinde in interna parte fracta symphyseos, prope marginis ejus 

 inferioris medium, semicanalis brevis, transversus (canalis vascularis vestigium) sub medio 

 symphyseos dicta parte vero semicanalis longior, versus symphyseos posteriorem faciem 

 tendens, conspicitur. — Pars mandibulae adscendens major, praesertim longior et parte an- 

 teriore altior, posteriore multo magis reclinatus et sursum curvatus quam in omnibus 

 Rhinocerotibus invenitur. Angulo truncato, rotundato, vix admittendo, pars adscendens de 

 Rhinocerote simo monet, sed crassitudine et asperitate majore distinguitur. Externa partis 

 adsceudentis facies fossam massetericam amplissimam, admodum profundam et supra valde 



