G 



J. F. Brandt, 



ellipticum, (T020 longum invenitur; sub margine alveolar] molaris modo commcmorati vero 

 fussac oblongae, satis profundae, ad symphyseos latus adscondcntis, initium conspicimus. 

 Facici externac pars posterior fossac massctcricae maximae, rugosae, in parte adscendente 

 obviae, continuationem ofiert sub Ultimi molaris alveolo in marginem mandibulae inferiorem 

 propagatam, ita ut limbus externus ejus eo ipso loco sit emarginatus. Facies interna ramo- 

 rum maxima ex parte satis plana et glabra, limbo superiore depressa, sub molari ultimo 

 partim clevata, ponc hanece elevationcm vero, prope partis adscendentis initium, ad mar- 

 ginem inferiorem usque, imo in ipso margine inferiore, fossae pterygoideae anteriore parte 

 impressa observatur. Margo mandibulae inferior fortissime curvatus est, fortius quam in 

 llhinoccrote simo. Dimidium ejus anterius (symphysi excepta), nominatim in parte molaribus, 

 mediis et posterioribus praesertim opposita, ob dentium dictorum volumen majus, crassissi- 

 mum (crassius quam in Wmocerotilbus) apparet. Nihilominus tarnen limbus ejus externus 

 sub ultimo molari fortius, internus vero pone ultimum molarem, ante processus coronoidei 

 basin, minus emarginatus est. Pone hasce emarginationes limbus exterior et interior in cris- 

 tam areuatam, tuberculis admodum rugosam, in limbo exteriore altiorcm et acutiorein pro- 

 minent. — Margo ramorum alveolaris, ob molares quatuor posteriores majores, paulo lon- 

 gior quam in Ilhinoccrote ticJiorh'uw, dentium molarium alveolos quinos distinete manifestat; 

 liracterca vero ctiam sexti (obsoleti) vestigium praebere mihi videtur. Pars anterior ejus 

 in mandibulae symphysin transiens, ut iu PJthwccrotibus africanis et Rhinocerote leptorhmo, 

 antrororsum magis extensa quam in PJtinoccrote tichorliino, triangularis est, et pone faciei 

 superioris anteriorem marginem fovea obtuse triangulari, aspera (forsan dentis, in juniori- 

 bus animalibus primi, alveoli obliterati vestigium praebente) impressa invenitur. Pone 

 banece foveam, dentium alveolorum verorum mandibulae mosquensis primus, reliquis multo 

 minor, 0"'017 latus, 0"'040 profundus, infundibuliformis, subtrigonus, angulo interno am- 

 plior, observatur. Alveolus mandibulae secundus primo plus duplo latior, rhomboidalis, 

 angulo posteriore interno (ob molarem suum eodem loco fortiter angulatum) amplior quam 

 in reliquis angulis conspicitur. Tertius mandibulae alveolus secundo ^ major, oblongo- 

 tetragonus, margine posteriore subrotundatus, angulo anteriore externo vero (ob molaris 

 sui figuram) fortius angulatus apparet. Quartus seu antepenultimus (in mandibula mosquensi 

 totus observandus) omnium maximus, tertio circiter | major, oblongo-tetragonus, profun- 

 dissimus (0"'120 profunditatem enim ostendit) in parietis externi medio eminentia perpen- 

 diculari, satis recta, subtriangulari, obtusa, unica munitus et juxta eminentiam fossis binis, 

 parallelis, rotundatis, perpendicularibus, anteriore et posteriore, instruetus est. Paries in- 

 ternus ejus, uniusloco, eminentias trianguläres binas parellelas offert, quarum posterior ante- 

 riore major est, duarum vero loco fossas perpendiculares, parallelas, ternas exhibet. Quin- 

 tum alveolum quarto paulo minorem, tetragonum, parte posteriore angustiorem, quam ante- 

 riore et facie posteriore, nec non rotundatum videmus. — Quod ad alveolorum longitudinem 

 seu profunditatem attinet, in Universum observandum, molaris secundi (i. e. in Universum, 

 ut mihi videtur, quarti) et antepenultimi alveolum ad mandibulae parietem inferiorem esse 



