Observationes de Elasmothebii eeliquiis. 



5 



nec non in parte radicali fracturas varias offert. Molarem mandibularem ejusdem loci e 

 flavicante brunnei coloris iu facie anteriore et radice ex parte laesum inyenimus. Nihilomi- 

 nus tarnen molares dicti, charcoviensis praesertim, summam aetatem miniine indicant. Massa 

 terrea grisea, quae parti radicali molaris mandibularis saratoviensis adhaesit diluvialis videtur. 



In Universum constat Elasmotherii reliquias hucusque rarissime (sexies vel septies) 

 tantum esse detectas. Animalis specimina igitur verisimiliter rarissima fuisse videntur, 

 multo rariora igitur quam Bhinoecrotis tichorhini, nedum Elephcmtis mamontci. 



§. 3. 



Mandibulae mosquensis descriptio. 



(Tab. I et IL) 



Mandibulae mosquensis Elasmotherii Fischeri accuratior comparatio primo statim in- 

 tuitu maximam cum Ehinocerotum mandibula similitudinem manifestat, ita ut in Universum 

 multo magis formam rhinoecrotinam quam alius animalis mandibulae figuram exhibeat. E 

 Ehinocerotum specierum fossilium numero Ehmocerotis tichorhini et leptorhini Cuv. 1 ), cui 

 secundum meam opinionem adjungendus est paehygnathus Wagneri (Äbhdl. d. Münchner 

 Acacl. Phys. Cl. Bd. V. Taf. X. Fig. 3. 4), mandibula in Universum propius accessit ad man- 

 dibulam Elasmotherii quam alius speciei. BMnoceros tichorhinus symphyseos forma quadrata, 

 ramorum et partis anterioris adscendentis altitudine et directione satis retrorsa, nec non 

 angulo truncato Elasmotherio satis appropinquatur. Bhinoecrotis leptorhini mandibula, cujus 

 speeimen e Polonia missum ante oculos habemus, symphysi brevi (omnino adliuc breviore 

 quam in Elasmotherio) crassa, ramis altis et tumidis, nec non angulo brevissimo de Elas- 

 motherio monet. E Ehinocerotum viventium numero Bhirocerotes africani cum tiehorhino et 

 teptorhmo, ob incisivos deciduos, deinde vero etiam BMnoceros simus (Blainv. Osteogr. Bhi- 

 noc. PI. IV et Duvernoy Archiv d. Mus. T. VII. PL II. fig. 4 a) marginis inferioris cur- 

 vatura et anguli ratione ad Elasmotheria accedunt. Elasmotherii Symphysis ceterum figura 

 et crassitie medium fere tenet inter Bhinoecrotis tichorhini et leptorhini seu pachijgnathi par- 

 tem analogam, etiamsi in Universum Symphysis leptorhini crassitie et brevitate ei affinior fuisse 

 videatur. 



Nihilominus tarnen Elasmotherii mandibula a rhinoecrotina variis distinguitur notis. 

 Bami ejus magis elongati multo fortius quam in Bhinoccrotibas distant (cf. Tab. I. fig. G, 

 7 et 8) et in dimidio posteriore multo altiores, parte sua postrema vero cum parte adscen- 

 dente mandibulae fortiter reclinati sunt, quare insimul fortius adscendunt. Dimidium an- 

 terius ramorum facie externa fere planum, vix parum impressum, et ob molares, quam in 

 Bhinoccrotibas majores, crassius conspicitur. Sub molari secundo (tertio?) in mandibula 

 mosquensi praesentium (primo), in facici dictae medio, foramen maxillare satis magnum, fere 



1) De Bhinocerote Icptorhino cf. Cuv. rech. cd. S. III. 

 PI). 85, 99, 136, 139-141. Ätl. PI. 47 fig. 7—9; Duver- 



noy Archiv d. Mus. T. VII. p. 97. 



