I 



J. F. Brandt, 



Btadtiae deuique Kaupius scapulam, animali dicto pariter ab ipso vindicatam, liberaliter 

 demonstravit. 



Propriis igitur oculis reliqoias omnes lustrare vel accuratius considcrare potui, quac 

 vel ipsius Elasmofhem sunt, vel summa veritatis specic huic animali adscribi posse vidcntur. 

 Observationes nostrac igitur, nunc de Elasmotherio propositae, non rossicis reliquiis tan- 

 tum, Elasmotherio sine ulla dubitationc tribuendis, sunt aecommodatae, sed ad cranii frag- 

 mentum supra commemoratum Elasmotherio vindicatum, pariter spectant. Larga praeterea 

 rarissimas reliquias tabularum copia illustrare studui, ut animalis memorabilis partes sin- 

 gulae, quantum fieri potuit, accuratissime rerum naturalium investigaloribus ante oculos 

 sint propositae. 



§■ 2. 



De Elasmotherii reliquiarum conservationis statu et aetate. 



Mandibula mosquensis colorem brunneum, plus minusve nitentem offerens, compagem 

 densam, ossibus Mamonttvm et PJtinoccrotis tichorhini melius conservatis similem, praebet, 

 ita ut ex hocce conservationis statu concludere posses, Elasmotheria, Mamontibus et Nü- 

 nocerotibus coaetanea fuisse. Quum autem locum, ubi mandibula est reperta, prorsus igno- 

 remus, et strati terrei, quo circumdata erat, rudimenta desint, conclusionem modo proposi- 

 tam amplius fundare ncquiinus. 



De mandibulae integritate notandum videtur symphyseos anteriorem partem et partes 

 condyli nonnullas ex parte esse laesas, processum obliquum postarticularem ejus, et pro- 

 cessum coronoideum vero fractura deperiisse. Inferior mandibulae margo ceterum sub mo- 

 laribus antcrioribus aperturam magnam, aperto laesione effectam, ostendit. Molaris primi, 

 decidui, pracsentia fovea aspera, alveolum obliteratum praebente, indicata mihi videtur; 

 molaris secundi loco vero alveolum subinfundibuliformem, integrum conspieimus. Molaris 

 penultimus (1812 teste Fiscbero amissus) prorsus deest. Molaris peuultimi loco igitur 

 alveolus integer observatur, alveolorum cognitioni utilissimus. Molaris tertius, quartus et 

 sextus seu ultimus mandibulae firmiter inserti sunt. Tcrtii et quarti Corona angulis et mar- 

 ginibus suis parum laesa est, ita ut earum ratio satis exaete cognoscatur. Ultimi molaris 

 paries extemus et posterior vero ex parte ita sunt defracti, ut coronae ratio minus accurate 

 perspici possit. Caementum dentis latera, nec non faciem anteriorem et posteriorem vestiens 

 singulis locis saepissime periit. Facies dentium externae rubro-brunneum offerunt colorem. 



Dens a Keyserlingio Museo Academiae donatus, molaris maxillaris Ultimi dimidium 

 superius praebens, in latere externo et interno ex parte laesus est et variis locis caemento 

 caret. Molaris penultimus Musei charcoviensis colorem nitidum, in superiore parte nigrican- 

 tem, in inferiore vero flavicantem demonstrans, coronam ferc integerrimam, partem radica- 

 lem parum defractam et substantiam densam ostendit. Molaris maxillaris saratoviensis, locis 

 singulis e flavo-brunneum, in aliis albicantem colorem manifestans, in coronae lateribus, 



