■1 



Dr. Alexander Brandt, 



kührliche Abänderungen eingeschlichen, welche einen nochmaligen Abdruck des handschrift- 

 lichen Textes um so mehr rechtfertigen. 



Gleich am Eingange der Steller'schen Abhandlung (p. 296), bei der Beschreibung der 

 äusseren Theile des Thieres heisst es: «Corio tegitur crassissimo, cortici potius annosae 

 quercus, quam corio animalis simili, nigro, scabro, rugoso, scruposo, 1 ) duro ac tenaci, pilis 

 orbo, vix securis aut und aciei obnoxio, pollicem I crasso, at cum transversim inciditur, 

 ligno Ebcno tarn glabritie, quam colore simillimo, haec vero cortex exterior non cutis, sed 

 cuticula est. In dorso glabra, a Micha usque ad caudae pinnam non nisi rugis circularibus 

 tantisper superficietiin inaequalis, latera autem valde scruposa sunt, ac multis acetabulis 

 promincntibus, pezizas referentibus horrida, praecipue circa caput. Cuticula haec totum 

 corpus crustae instar ambiens, crassitie pollicem non raro attingit, e meris tubulis confiatnr 

 eadcm ratione, ac in arundine videmus Hispanico vel Mambu Iiidorum et Sinensium. Com- 

 pages horum tubulorum ad perpendiculum cuti insistunt, secundum longitudinem a se in- 

 vicem findi et divelli possunt, tubuli singuli inferiori parte, qua cuti implantantur, subro- 

 tundi, convexi, bulbosi sunt, hinc cuticulae frustum avulsum corii Hispanici instar tuber- 

 culosum, cutis autem subjacens netricum digitalis instar totidem minutissimis ac copiosissi- 

 mis foveolis excavata, quae antea cuticulae tubulorum bulbosorum receptacula fuerunt. 

 Inde vero quod tubuli hi actissime sibi invicem accumbunt, tenaces, humidi et tumidi sunt, 

 cuticula horizontaliter dissecta non apparent, sed superficies glabra se offert, qualis ungulae 

 animalis cujusdam incisae, quam primum vero frustim suspenditur, soli exponitur et sicca- 

 tur, fissuras agit perpendiculares et corticis instar frangi potest, ac tubulosa haec structura 

 clare in conspectum venit. Per hos tubulos tenuis saltim serosus mucus excernitur, in lateri- 

 bus et circa caput largior, in dorso parcior. Dum animal per aliquot horas in sicco litore 

 jacet, dorsum siccum evadit, caput autem et latera continue madent. Data autem videtur 

 haec crassa cuticula potissimum ob duas causas. 1) Ne cum in locis saxosis asperis et 

 hyeme inter glaciem continuo vivere debeant ob victum, cutem abradant vel fluctibus acrio- 

 ribus agitati lapidibusque, ut saepe vidi, allisi pereant, hac lorica muniantur. 2) Ne calor 

 Vitalis nimium transpirando dissipetur aestate, vel plane opprimatur hyemis frigore. Etenim 

 non in profundo maris, ut alia animalia et pisces delitescere, sed Semper dimidium corpus 

 frigori pabulando exponere tenentur. 



«Observabam in multis a mari in litus eliminatis mortuis cuticulam in saxis hinc inde 

 abrasam mortis causam extitisse, quod potissimum a glacie hyberno tempore accidit. 



«Observabam multoties in captis et unco ad litus tractis animalibus non tantum a for- 

 tissima vibratione corporis et caudae, ac renitentia cum pedibus anterioribus desiliisse in- 

 gentia frusta cuticulae, fractam fuisse ungulae similem cuticulam brachia praefinientem et 

 caudae pinnam, quae omnia meam opinionem certiorem reddunt. 



3) In der deutschen Uebersetzuug ist dieser Ausdruck 

 durch die Worte «gleichsam wie kleine Steinchen oder 

 Chagrinn umschrieben; gewiss kein glücklicher Griff des 



Uebersetzers, welchem der Wortlaut des Textes über- 

 trieben und ungenau vorgekommen zu sein scheint. 



