104 



BROTÉRIA 



Nam cum annos tres in urbe sinensi Cantone degeret, omnes 

 agri cantonensis plantas, quas in viridario collectas invenit, exa- 

 minavit et accurate descripsit. Nec aliter se gessit in regno Cam- 

 bodja, Champava, Bengala, Samatra, Moçambiquio, aliisque locis. 



Ea mente ut typis. Londini mandaretur librum contexuit, ap- 

 pellavitque Nova genera p lantarum ; qui tamen variis de causis 

 nunquam in vulgus editus est. 



Sed Flora Cochinchinensis omnibus Joannis nostri operibus prces- 

 tat. Duo millia plantarum, quas inter mille et quadringentas ex uno 

 cocincinensi regno, in hoc volumine describit. Has autem species 

 in sexcenta septuaginta duo genera dispertitur, quorum plura her- 

 bariis plane ignorata etiamnum eo pacto obtinentur, quo ipse 

 constituit. 



Hoc opus — Floram Cochinchinensem dico, — typis excusum est, 

 primum quidem Olisipone ab Regia Scientiarum Academia, anno 

 MDCCXC ; deinde vero rursus Berolini commentariis et annotatio- 

 nibus Caroli L. Willdnow, herbarii illa aetate doctissimi, auctum, 

 anno MDCCXCIII. 



De quo opere haec mihi videor verissime posse affirmare: 

 etiamsi alia Joannis de Loureiro scripta non exstarent, quibus de 

 scientia quam qui maxime meritus est, tamen hoc uno dignissi- 

 mus esset qui inter herbarios peritissimos numeraretur. 



Quievit tandem, in pace Christi, vir sapientissimus Olisipone, 

 paupérrima in domuncula ad paroeciam a S. Encratide nuncupa- 

 tam pertinente, pauper ipse et ab omnibus fere desertus, die 

 XVII octobris anni MDCCXCI. 



In illis numerabatur viris e Societate Jesu sapi^ntissimis et re- 

 ligiosissimis, in quos Marchio Pombalensis crudeliter saeviit, quos- 

 que nullo constituto judicio, nulla habita quaestione, indicta causa, 

 damnavit et e regni lusitani finibus exturbavit. 



De eadem tamen Societate reviviscente longe diversissimam 

 sententiam incorruptiori posteritas judicio tulit. 



