10 



PltAEFATIONES LlNNAEANAE. 



unquam iu arte desideretur „Genera e Speciesesse 

 naturalia omnia," sine quo assumpto principig nulla 

 salus in arte potest obtineri. Yide Fund. Bot. §. 132. 157. 

 .V. l—VI.praef. §. 1 — 4. (G. /.//.) — Supponamns, D.T. 

 O. ab initio creassc unicam tanttim speciem e quovis genere. 

 Supponamits etium has primas Species dcin (vel in primor- 

 dio , vel in tempore) ab alior. genernm speciebus foecun- 

 datas ; sequeretur imle , quod plures orireniur Species, 

 dum hae Floris structura evaderent quodammodo Matri 

 similes, ut Herbctc siructura Patri. Confer. Am. acad. 6. 

 p. 279. - (G. VI.) 



9. Assumpto hocce postulato (§. 8) procedant secundum 

 suain Metliodum singuli; dividant Genera haec in Ordi- 

 nes et Classes; Caesalpinus , Hermannus , Rajtis, Knaut 

 p. a fructu, Tournefbrtius a figura Corollae, lli- 

 vinus a numero et aequalitate Petalorum, Mag- 

 nol a Calyce, et nil noxae adferent hae methodi om- 

 nes: sed contra, si bene elaboratac, summam utilitatem : 

 dum videre licet, quantum haec vel illa pars fruciificatio- 

 nis considerata valeat in his vel illis Classibus Naturali- 

 bus. Parum refert, qua methodo potestis pervenire ad 

 genera facilliina via. lsta reliquis praeferenda est , quae 

 certiori tramite securiusad ea ducit, quaeque maxime uni- 

 versalis est; vix enim credo ullos facili adeo natos esse 

 inemoria , ut, absque Systemate, genera tenere queant. 

 Metliodus itaque erit viae dux ; Ordines enim sunt Classes 

 subalternae: et pauca distinguere genera facilius esse, 

 quamomnia, nullus inficias ibit. Non quidem nego aeqtie 

 dari Classes naturales ac Genera naturalia; non nego qnin 

 methodus naturalis et nostrae et omniiim inventarmn nie- 

 thodis longe praeferri deberet; sed rideo omnes methodos 

 naturales hactenus exclamatas , et in me defensionem pro- 

 vocatus suscipio, quod nulla, ne unica classis, antea data, 

 in ullo svstemate, naturalis sit, qtiamdiu ista genera isti- 

 que characteres , qui jam simt, sub iisdem militant. Fa- 

 cile est maximam (G. V. VI.) (jplus quam dimidiam 

 G. I. II.) notorum generum partem ad suas Classes anian- 

 dare, at eo difficilius reliqua. Noc sperare fas est, quod 

 nostraaetas Systema quoddam Naturale videre queat. et vix 

 seri Nepotes. Attainen plantas nosse studenms; ideotjue 

 interiiu Artificialesassumendae sunt Classes et hupcedaneae. 



Classhs Natur.ai.ks omnibus arriderent , modo quis eoruni 

 characteres eruere posset ; has autem sistere absque charactere 

 prupria genera comprehendente et aliena removente , esset idem, 

 ac omneni methodum rejicere et ad accensam facem velLe coecu- 

 tire. Veteres tempore Bauhinorum arcte classibus naturalibus ad- 

 haerebant , sed defiriehat character nondum rite detectis fructifi- 

 cationis partibus , usque dum Tournef. clara fructificationis luce 

 descendebat ad obscura antea genera. Ex. gratia: Conveniat ne- 

 cesse est ordine naturali Melianthus , Epimedium, Hypecoum, 

 Fumaria, Impatiens, (Jtricularia etc. , sed quis ex ulla fructifica- 

 tionis parfe dabit characterem combinantem et distinguentem ? Flo- 

 res Compositi comprehendant Corymbium calyce unitloro , Erigeri 

 speciem filamentis 4, Kuhniam antberis distinctis , Strumpfiam 

 fructu baccato : quis unquam potuit dare characterein hos deter- 

 minantem nec alios ? — [Gen. VI.~\ 



10. Assumptis Generibus naturalibus (§. 6. 7.) ad ea 

 tenenda pura et inculcata duo requiruntur, ut scilicet ve- 

 rae Species, nec aliae , ad sua genera reducantur , utque 

 Genera singula veris circumscribantur limitibus et terriii- 

 nis, quos Characteres vocamus genericos. 



11. Characteres hos (§. 10.) dum Authores evolvo, 

 repe.-io nuilos certos et fixos ante Tournefortium , ut ipsi 

 non immerito inventionis gloriam circa Genera concedere 

 debeam ; dedere et alii Systematici aliarumSectaruin, ego 

 tamen nullos Antecessorum intelligo praeter Tourn., eo- 

 rumque, qui ejus vestigia presserunt, uti Plumierus , Pe- 

 titus, Boerhaavius, "Vaillantius, Dillenius, Ruppius, Pon- 

 tedera, Buxbaumius, Michelius et pauci Alii; quorum qui- 

 dem plures, tjuamvis a Classibus et Ordinibus seu metho- 

 do Tournefortiana recesserint , in Geneiibus tamen ejus 

 asseclae fuere. Assun.psit Tournef. Petala et Fru- 

 ctum pro notis generum diagnosticis , nec partes alias; 

 assuiupsere et easdem ejus asseclae 1'ere omnes ; at Recen- 



(iores, obrnti copia novorum ntipeniue detectornm gene- 

 rum , has partes solas pro generibus omnibus distinguen- 

 dis non sufficere intellexerunt, ac inde ad habitum faciem- 

 que plantarum: folia puta, situm flpris, caulem , radi- 

 cem etc. confugere sese coactos crediderunt , id est, re- 

 cessere a fuiidamento fructificationis (§. 7.) , et ad prio- 

 rem barbariem descenderunt. Quod quam malo omine fa- 

 ctum , facile esset demonstratu , si locus et tempus haec 

 in praesenti non prohiberent. Quidquid demum sit, tamen 

 agnoscam partes has non sufficientes esse , J ) a Tourn. 

 descriptas, ut (G. V. VI.), si sola petala et fructus vota 

 hic ferant, et ego omne fructificationis mysterium nega- 

 rem , respueremque. Sed quaeso , quae docuit unquam 

 ratio , quod a solis hisce Notae sint petendae V quae do- 

 cuit unquam autopsiaV quae revelatio '( quae a priori vel 

 posteriori desunipta argumenta? sane nulla, nisi nuda 

 auctoritas (&. G. VI.). Auctoritatem agnoscimus nullain 

 nisi autopsiam solam in Re herbaria; nonne nobis patent 

 longe plures in fructificatione partes? cur illae agnoscen- 

 dae, aliae non? nonne idem, qui creavit istas, creavit e.t 

 reliquas? nonne aliae aeque necessariae sunt partes in fru- 

 ctificatione ac unquam illae? patent nobis Caly cis 1. In- 

 volucrum. 2. Spatha. 3 Perianthium. 4. Amentum. 5. Glu- 

 ma. 6.Calyptra. Corollae 7. Tubusseu Ungues. 8.Lim- 

 bus. 9. Nectarium. Staminum 10. Filamenta. 11. An- 

 therae. Pistilli 12. Germen. 13 Stylus. 14. Stigma. 

 Pericarpii 15. Capsula. 16. Siliqua. 17. Legumen. 

 18. Nux. 19. Drupa. 20. Bacca. 21. Pomum. Semen 

 22. ejusque 23. Corona. Receptaculum 24. fructi- 

 ficationis , 25. fioris , 26. fructus. Plures sane hic part.es, 

 hic litterae, quam in litteris linguarum seu alphabetis. 

 Hae Notae omnes sunt nobis totidem litterae vegetabilium, 

 ex quibus lectis characteres (§. 10.) addiscamus plantarum; 

 has inscripsit Conditor; has legere nostrum erit studium. 



12. Toiirnhfortius suis characteribus stupenda praesti- 

 tit, cum vero dein detccta sunt tot tamque multa et nova 

 genera, nostrum erit ejus principiis quidem inhaerere, sed 

 ea augere novis inventis, ut scientiaaccrescat. (Gen. VI.) 



[Tournefortianis nihil detraho meritis optimis ; nego tamen ejus 

 Characteres perfectos esse , nego ex iis distingui posse genera. 

 Keque ejus cJiaracteres aliis prae/errem ; nisi figuras seu icones 

 addidisset frttctificationum , quae ejus genera magis intelligibilia 

 reddidere. Et si non plura in his detexisset Pictor , quam Au- 

 thor in definitione , longe pauciores habuisset asseclas. ln figu- 

 ris ejus plurimis elucent plures partes , plures notae , figura tlo- 

 ris etc. qttam cx descriptione. — Gm. 1. 11. K] 



13. lcones solas (G.JT.) pro determinandis generi- 

 bus non commendo, sed absolute rejicio , licet fatear has 

 magis gratas esse pueris , iisque qui plus habent capitis 

 qttam cerebri; fateorhas idiotis aliquid, imjmnere 2 ). Ante- 

 quam litterarum mortalibus innotuit usus , necessarium fuit 

 omnia picturis exprimere, ubi oris sonus praesens esse non 

 potuit, at inventis his facilior certiorque datur via com- 

 inunicandi ideas scriptis. Sic etiam in Botanicis ante de- 

 tectas litteras (§. 11.) figurae hae auxilium praebuere 

 summum ; at datis his compendiosiori itur via; nobis sunt 

 litterae ultra vigiuti sex (§. 11.), quibus scribamus no- 

 stras ideas. 



a. Ab icone enim quis potest nnquam aliquod argu- 

 mentiun firinum desumere , sed a verbis scriptis facillime. 



(i. Si generis cujusdam characterem in opere aliquo 

 in usum traherein recenseremque, non possum semper com- 

 motle iconem depingere , incidere, impriinere, exprimere- 

 que, at descriptionem facillime. 



y. Si in eodem genere, ut|in plurimis, dilferrent par- 

 tes, uti numero vel figura inter se in dictis speciebus, te- 

 nerer tamen tradere partium situm et proportionem. Non 

 possum haec nljo modo expriinere icone, nisi totidem da- 

 rem figuras. Si itaque 50 essent species, et totidem dif- 

 ferenics (&. G VI.) , totitlemque deberem tradere pictu- 

 ras ; quis ex liisce tam multis ullam certitudinem elicere 

 posset; at in descriptione dilferentes partes silere, con- 

 venientes describere facilior longe est labor , intellectuque 

 facillimuin. 



1) Irt G 1. 11. add. „idcmque tum clare demonstramt Hei- 

 sterus ut plura uddere supernucuitaait. Et sune si " — etc. 



2) Verba kaec dimimui in G. V. , plune omisit in G. VI. 



